۱. میزان استقرار و ریشه‌دوانی در کانادا

یکی از مهم‌ترین معیارهای اقدام بشردوستانه کانادا، بررسی میزان پیوند واقعی متقاضی با جامعه کانادایی است. افسر مهاجرت عواملی مانند موارد زیر را ارزیابی می‌کند:

✓ مدت حضور مستمر در کانادا
✓ اشتغال قانونی یا نیمه‌قانونی
✓ پرداخت مالیات
✓ تحصیل یا آموزش حرفه‌ای
✓ مشارکت اجتماعی و روابط انسانی

هرچه این استقرار عمیق‌تر باشد، احتمال پذیرش پرونده افزایش می‌یابد.

۲. منافع عالی کودک (Best Interests of the Child)

در بسیاری از پرونده‌ها، شرایط پذیرش پرونده بشردوستانه کانادا به‌طور مستقیم با وضعیت کودکان گره خورده است. اگر کودکی در کانادا زندگی کند و تصمیم مهاجرتی بر آینده او تأثیر جدی بگذارد، افسر موظف است منافع عالی کودک را به‌صورت مستقل و ویژه بررسی کند.

این عامل می‌تواند حتی در صورت ضعف سایر معیارها، نقش تعیین‌کننده داشته باشد.

۳. سختی‌های غیرعادی در صورت بازگشت

صرف دشواری بازگشت کافی نیست. قانون و دادگاه‌ها تأکید دارند که سختی باید فراتر از مشکلات معمول مهاجرت باشد. این سختی‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

✓ نبود دسترسی به درمان پزشکی حیاتی
✓ آسیب‌های شدید روانی
✓ فروپاشی کامل زندگی خانوادگی
✓ شرایط خاص اجتماعی یا فرهنگی

این بخش، یکی از حساس‌ترین اجزای شرایط درخواست H&C کانادا است.

۴. وضعیت خانوادگی و وابستگی‌ها

اگر اعضای خانواده متقاضی در کانادا حضور قانونی داشته باشند یا به‌طور جدی به او وابسته باشند، این موضوع در ارزیابی واجد شرایط اقامت بشردوستانه کانادا نقش مهمی ایفا می‌کند.

وابستگی باید واقعی، عملی و مستند باشد، نه صرفاً عاطفی و ادعایی.

۵. رفتار و سوابق متقاضی

افسر مهاجرت بررسی می‌کند که آیا متقاضی:

✓ قوانین کانادا را نقض کرده است یا خیر
✓ سابقه کیفری دارد یا نه
✓ در ارائه اطلاعات صادق بوده است یا خیر

اگرچه تخلف مهاجرتی مانع قطعی نیست، اما می‌تواند تأثیر منفی جدی بر پرونده داشته باشد.