آیا می‌توان بدون ابلاغیه رسمی برای PRRA اقدام کرد؟ بررسی ارزیابی خطر پیش از اخراج

در پاسخ صریح به این سوال: خیر، در حالت معمول نمی‌توان بدون دریافت ابلاغ رسمی از سوی اداره مهاجرت یا آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) خودسرانه برای ارزیابی خطر پیش از اخراج (PRRA) اقدام کرد. در متون قانونی کانادا از عبارت «دعوت‌نامه» استفاده نمی‌شود، بلکه اصطلاح صحیح حقوقی შეტყობინებიდან یا «ابلاغ امکان درخواست» است. طبق ماده ۱۶۰(۱) مقررات مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRPR)، متقاضی تنها پس از دریافت این ابلاغیه رسمی مجاز به ارائه درخواست ارزیابی خطر خواهد بود.

مبنای قانونی: ماده ۱۶۰(۱) مقررات مهاجرت (IRPR)

بر اساس ماده ۱۶۰(۱) آیین‌نامه مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (იმიგრაციისა და ლტოლვილთა დაცვის რეგულაციები, SOR/2002-227)، تصریح شده است که متقاضی صرفاً پس از آنکه ابلاغ رسمی مبنی بر امکان درخواست را از سوی اداره دریافت کرد، می‌تواند اقدام به ارسال مدارک نماید («a person may apply for protection after they are given notification to that effect by the Department»).

ارسال زودهنگام و پیش از موعد این درخواست باعث پذیرش یا پردازش پرونده توسط اداره مهاجرت نخواهد شد. در چنین شرایط حساسی، مشورت با یک وکیل თავშესაფარი ქვეყანაში کمک می‌کند تا روند اداری و زمان‌بندی‌های اخراج به درستی مدیریت شوند.

همچنین برای درک بهتر تفاوت‌های ساختاری در پرونده‌های ارزیابی خطر، می‌توانید مقاله تحلیلی در خصوص განსხვავებები შეზღუდული PRRA რეგულარულ PRRA-ს კანონმდებლობაში را مطالعه فرمایید.

آرای دادگاه فدرال کانادا: پرونده‌های Asfaw و Munoz

دادگاه فدرال کانادا در چندین پرونده موضوع اقدام پیش از ابلاغ را به طور مشخص بررسی کرده است:

• پرونده Asfaw v. Canada (Citizenship and Immigration), 2016 FC 366 (بندهای ۱۱ و ۱۹): دادگاه فدرال اعلام کرد که درخواست ثبت‌شده پیش از دریافت ابلاغیه قابل رسیدگی نیست. دادگاه تصریح نمود متقاضی هیچ‌گونه حق خودکار (no automatic right to a PRRA) برای دریافت ارزیابی خطر ندارد و نمی‌تواند اداره مهاجرت را مجبور کند تا در زمان مورد نظر او ابلاغیه صادر نماید.
• پرونده Munoz v. Canada (Public Safety and Emergency Preparedness), 2025 FC: دادگاه فدرال به عدم وجود ابلاغیه اشاره کرده و تأکید کرد که مدرکی دال بر اینکه پرونده PRRA به طور قانونی ثبت و برای بررسی پذیرفته شده باشد (filed, accepted for processing) ارائه نشده است.

استثناهای قانونی عدم نیاز به ابلاغیه (مواد ۱۶۵ و ۱۶۶)

طبق مقررات مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (مواد ۱۶۰(۲)، ۱۶۵ و ۱۶۶)، تنها در دو وضعیت استثنایی نیازی به دریافت ابلاغ جدید نیست:

1. درخواست‌های مجدد پس از رد قبلی (ماده ۱۶۵): چنانچه درخواست قبلی متقاضی رد شده باشد و او کماکان در خاک کانادا حضور داشته باشد، می‌تواند طبق ماده ۱۶۵ بدون نیاز به ابلاغ جدید درخواست دیگری ارسال کند. نکته حائز اهمیت این است که این نوع درخواست، به‌طور خودکار اجرای دستور اخراج را متوقف نخواهد کرد.
2. صدور دستور اخراج در مبادی ورودی مرز (ماده ۱۶۶): در مواردی که دستور اخراج مستقیماً در مرز ورودی کانادا صادر شود، درخواست ارزیابی طبق ماده ۱۶۶ باید بلافاصله پس از صدور دستور اخراج (as soon as the removal order is made) دریافت شود و ابلاغ قبلی الزامی نیست.

شرایط الزامی و موانع زمانی بر اساس ماده ۱۱۲ قانون IRPA

تنها داشتن دستور اخراج برای اقدام کافی نیست. طبق ماده ۱۱۲(۱) قانون مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPA)، ارزیابی خطر متوجه فردی است که در کانادا حضور داشته و مشمول دستور اخراج لازم‌الاجرا باشد.

علاوه بر این، موانع زمانی تعیین‌شده در ماده ۱۱۲(۲) قانون می‌تواند مانع از امکان درخواست شود:

• محدودیت زمانی ۱۲ ماهه: در برخی پرونده‌ها، متقاضی تا ۱۲ ماه پس از تصمیم قبلی امکان ثبت درخواست را ندارد.
• محدودیت زمانی ۳۶ ماهه: برای اتباع کشورهای تعیین‌شده (Designated Countries)، این ممنوعیت زمانی ممکن است تا ۳۶ ماه به طول بینجامد.

مهلت‌های قانونی و وضعیت توقف اجرای حکم اخراج (مواد ۱۶۲ و ۱۶۳)

رعایت دقیق مهلت زمانی پس از دریافت ابلاغیه رسمی نقش تعیین‌کننده‌ای در وضعیت توقف اخراج دارد:

• ارسال درخواست ظرف مهلت ۱۵ روز (ماده ۱۶۲): اگر درخواست متقاضی ظرف ۱۵ روز از تاریخ دریافت ابلاغ به اداره برسد، مشمول ترتیبات توقف اجرای دستور اخراج (Stay of Removal) خواهد شد.
• ارسال درخواست پس از مهلت ۱۵ روز (ماده ۱۶۳): اگر درخواست خارج از مهلت ۱۵ روزه ارسال شود، مطابق ماده ۱۶۳ مقررات، به صورت خودکار مانع اجرای حکم اخراج نخواهد شد.

جدول مقایسه‌ای وضعیت درخواست‌های PRRA

კითხვა متداول (FAQ)

برای ارزیابی پرونده‌های حقوقی و پیگیری امور اخراج، با دفتر وکالت პქს ლა ურტბათ ბაშიდში.