امور حقوقی مهاجرت و پناهندگی
زمان مطالعه
۶ دقیقه
زمانی که متقاضیان وضعیت پناهندگی وارد سیستم حمایتی کانادا میشوند، اولین سوال آنها مشخص است. متقاضیان میخواهند بدانند پناهندگی در کانادا چقدر زمان میبرد؟ واقعیت حقوقی این است که زمان پناهندگی در کانادا هیچگاه یک عدد ثابت ندارد. قوانین مهاجرتی کانادا اهداف زمانی بسیار کوتاهی را برای تعیین وقت جلسات اولیه پیشبینی کردهاند. با این حال، همان قوانین ابزارهای انعطافپذیری را در اختیار سیستم قرار میدهند. این ابزارها برای مدیریت محدودیتهای اداری، بررسیهای امنیتی و تراکم پروندهها استفاده میشوند. در نتیجه، فرآیندی که روی کاغذ چند هفته به نظر میرسد، در عمل میتواند چندین سال طول بکشد.
یک وکیل پناهندگی به کانادا میتواند به متقاضیان در درک این تفاوتهای زمانی کمک کند. مشاوره با وکیل پناهندگی باعث میشود متقاضی مدارک خود را بر اساس واقعیتهای سیستم آماده کند.
«اگر میخواهید بدانید پرونده شما دقیقاً چقدر زمان میبرد، برای ارزیابی قانونی مدارک خود با دفتر وکالتی
در چارچوب مقررات رسمی، «هدف زمانی» مشخصی برای تعیین تاریخ جلسه اول وجود دارد. متن مقرره ۱۵۹.۹(۱) از مقررات مهاجرت صراحت دارد که تاریخ جلسه باید حداکثر تا مهلتهای زیر تعیین شود:
“the date fixed for the hearing before the Refugee Protection Division must be not later than … (i) 30 days … if the claim is made inside Canada other than at a port of entry, and (ii) 45 days … if the claim is made inside Canada at a port of entry; and … in the case of any other claimant, 60 days”
با این حال، بلافاصله در همان مقرره، قانونگذار استثنائات عملی را پذیرفته است. بند ۱۵۹.۹(۳) به وضوح به شعبه حمایت پناهندگان اجازه میدهد که از این مهلتها عبور کند:
“If the hearing cannot be held within the time limit … for reasons of fairness and natural justice … because of a pending investigation or inquiry … or because of operational limitations of the Refugee Protection Division, the hearing must be held as soon as feasible after that time limit”
بنابراین، اگرچه در تئوری صحبت از چند هفته تا حدود دو ماه است، اما بندهای استثنا قانون را تغییر میدهند. پاسخ واقعی به سوال پناهندگی در کانادا چقدر زمان میبرد، کاملاً به این بندهای استثنایی بستگی دارد.
زمانبندی کلی پرونده از همان ابتدا تحت تاثیر محل طرح درخواست قرار دارد. طبق ماده ۹۹(۳.۱) از قانون عالی مهاجرت، متقاضیانی که درخواست خود را در داخل خاک ثبت میکنند، ملزم به ارائه اطلاعات در مهلتهای مقرر هستند:
“A person who makes a claim for refugee protection inside Canada other than at a port of entry must provide the officer, within the time limits provided for in the regulations, with the documents and information … required by the rules of the Board”
برای درخواستهای داخل خاک، مقرره ۱۵۹.۸(۱) بازه زمانی نهایی ارائه مدارک را تا روز بررسی صلاحیت تعیین کرده است:
“must provide an officer with the documents and information … not later than the day on which the officer determines the eligibility of their claim”
اما برای افرادی که درخواست خود را در مرز ورودی مطرح میکنند، مهلت پایه ۱۵ روز پس از ارجاع پرونده است. این زمان بر اساس بندهای بعدی قابل تمدید خواهد بود:
“must provide the Refugee Protection Division with the documents and information … not later than 15 days after the day on which the claim is referred”
“the Refugee Protection Division may, for reasons of fairness and natural justice, extend that time limit”
نوع محل ارائه ادعا اثر مستقیمی بر استارت زمانی پرونده دارد. همراهی یک وکیل پناهندگی مجرب مانع از دست رفتن این مهلتهای حساس اولیه میشود.
چندین عامل قانونی و عملی وجود دارند که میتوانند مسیر رسیدگی به یک پرونده را به شدت طولانی کنند. مهمترین این عوامل عبارتند از:
یکی از اصلیترین دلایل تعویق در جدول زمانبندی پروندهها، تکمیل نشدن غربالگری امنیتی است. دادگاه فدرال در پرونده Alhaqli v. Canada، این موضوع را روشن کرده است. اگر تاییدیه غربالگری امنیتی نرسیده باشد، جلسه از دستور کار خارج میشود. دادگاه دستورالعمل اداری رئیس IRB را نقل میکند:
“In those cases where confirmation of security screening has not been received in time for the initially scheduled hearing, the IRB will remove the hearing from the schedule and set a new date and time for the hearing as soon as feasible upon confirmation of the security screening.” — Alhaqli, at para 62
دادگاه در بند ۶۴ همین پرونده توضیح میدهد که چرا این توقفهای اداری منطقی است:
“The obvious purpose of the Instructions is to provide … an administrative breathing space to ensure that FESS results are available before the refugee hearing occurs. This makes eminent sense because there is no point in conducting a hearing if eligibility could be an issue.” — Alhaqli, at para 64
تا زمانی که بررسی امنیتی کامل نشده باشد، پرونده پناهندگی ممکن است عقب بیفتد. این قانون بدون توجه به هدفگذاریهای زمانی اولیه اجرا میشود.
در برخی موارد، خود قانون توقف فرآیند رسیدگی را اجباری کرده است. بر اساس ماده ۱۰۰(۲)(الف) از قانون مهاجرت، اگر گزارشهایی مبنی بر عدم پذیرش مطرح باشد، افسر باید بررسی صلاحیت را معلق کند:
“The officer shall suspend consideration of the eligibility of the person’s claim if … a report has been referred for a determination, at an admissibility hearing, of whether the person is inadmissible on grounds of security, violating human or international rights, serious criminality or organized criminality”
همچنین اگر پرونده به شعبه حمایت پناهندگان ارجاع شده باشد، طبق ماده ۱۰۳(۱)(الف)، با دریافت اخطار رسمی، کل رسیدگی باید متوقف گردد:
“Proceedings of the Refugee Protection Division in respect of a claim for refugee protection are suspended on notice by an officer that … the matter has been referred to the Immigration Division to determine whether the claimant is inadmissible”
این توقفهای اجباری نشان میدهند که مسائل امنیتی اولویت بالاتری دارند. سیستم تا زمان حل این مسائل، روند زمانی را متوقف میکند.
محدودیتهای ساختاری یکی از دلایل موجه حقوقی برای طولانی شدن پروندهها است. همانطور که ذکر شد، مقرره ۱۵۹.۹(۳)(ج) محدودیتهای عملیاتی را دلیلی قانونی برای عبور از مهلتها میداند. آرای دادگاه فدرال نیز این واقعیت ملموس را تایید کردهاند.
در پرونده Rasiah v. Canada دادگاه اشاره کرد:
“there was a significant backlog of refugee claims at the time and the applicant’s case was dealt with as what is referred to as a ‘legacy’ claim” — Rasiah, at para 15
دادگاه در ادامه توضیح داد که این نوع پروندهها سرعت کمتری داشتهاند:
“legacy claims typically moved more slowly through the refugee determination process than claims made after December 2012” — Rasiah, at para 15
ریشه ایجاد این پروندههای قدیمی به تغییرات قانونی سال ۲۰۱۲ بازمیگردد. دادگاه فدرال در پرونده Dragicevic v. Canada این اولویتبندی ناخواسته را تشریح میکند:
“These amendments imposed time limits for decisions on new applications received on or after December 15, 2012. Due to limited resources, applications received before these amendments came into force … were deprioritized” — Dragicevic, at para 4
همین تحلیل در پرونده Bernataviciute v. Canada نیز بیان شده است. این رای نشان میدهد چگونه تغییر قوانین، پروندههای قدیمیتر را در اولویت دوم قرار داد:
“Due to the introduction of new legislation that imposed more stringent time requirements on the processing of new refugee claims, the Applicant’s claim, described as a legacy claim, was processed in secondary priority.” — Bernataviciute
شلوغی سیستم تا حد زیادی پاسخ به سوال پناهندگی در کانادا چقدر زمان میبرد را تحت تاثیر قرار میدهد.
بسیاری از تاخیرها ناشی از اقدامات خود متقاضیان است. با این حال، دادگاههای فدرال روشن کردهاند که موافقت با تغییر تاریخ جلسه اصلاً آسان نیست. در پرونده Gallardo v. Canada دادگاه با استناد به دستورالعمل شماره ۶ بیان داشت:
“Applications to change the date or time of the hearing will be granted only in exceptional circumstances and, where the application would cause the hearing to be heard outside the statutory timeframes, only if the evidence indicates that it is necessary in order to conform with the principles of natural justice.” — Gallardo, at para 23
دادگاه متذکر شد که این سختگیری به دلیل حفظ یکپارچگی زمانبندیهای اولیه قانون است:
“The timing restriction was presumably imposed because of the strict mandatory timelines for hearings within 30, 45 or 60 days” — Gallardo, at para 6
این استاندارد بالا در پرونده Singh v. Canada نیز مورد تاکید قرار گرفت. تغییر وقت صرفاً مشروط به وجود شرایط استثنایی خواهد بود:
“an application to change the date or time of a proceeding must not be granted absent exceptional circumstances … where they have acted diligently” — Singh
علاوه بر این، بینظمی در هماهنگی با وکیل، دلیلی برای پذیرش تاخیر نخواهد بود. دادگاه فدرال در پرونده Larrab v. Canada اعلام کرد که مشکلات زمانبندی ناشی از اشتباه متقاضی بوده است:
“the scheduling difficulty could have been avoided if Mr. Larrab had followed the RPD Rules … and by advising the RPD about Toronto counsel without delay.” — Larrab
رد درخواست تعویق میتواند متقاضی را مجبور به شرکت در جلسهای کند که برای آن آماده نیست. استخدام زودهنگام یک وکیل پناهندگی جلوی این خطرات اجرایی را میگیرد.
صرف وجود تاخیر طولانی لزوماً به معنای بروز یک خطای قانونی از سوی دولت نیست. دادگاه فدرال در پرونده Dragicevic این اصل را به وضوح تبیین کرده است:
“delay does not amount to an abuse of process per se. Rather, applicants must demonstrate that the delay was unacceptable to the point of being oppressive” — Dragicevic, at para 28
این دیدگاه حقوقی در پرونده Bernataviciute نیز تایید شده است. دادگاه تاکید دارد که طولانی شدن زمان به تنهایی دلیلی بر سوءاستفاده از روند دادرسی نیست:
“there must be more than merely a lengthy delay to establish an abuse of process; ‘the delay must have caused actual prejudice'” — Bernataviciute
حتی اگر پروندهای برای چندین سال معطل بماند، متقاضی نمیتواند مدعی نقض حقوق خود شود. متقاضی باید آسیب واقعی ناشی از این تاخیر را اثبات نماید.
در صورتی که تصمیم اولیه منفی باشد، ورود به مرحله تجدیدنظر بازههای زمانی جدیدی را اضافه میکند. طبق ماده ۱۱۰(۲.۱) از قانون عالی مهاجرت، فرآیند اعتراض باید در مهلتهای قانونی انجام شود:
“The appeal must be filed and perfected within the time limits set out in the regulations.”
این مهلتها در مقرره ۱۵۹.۹۱(۱) به صورت فشرده تعیین شدهاند:
“the time limit … to file an appeal … is 15 days … and … to perfect such an appeal is 30 days”
پس از تکمیل پرونده، شعبه تجدیدنظر پناهندگی بر اساس مقرره ۱۵۹.۹۲(۱) موظف است ظرف ۹۰ روز تصمیمگیری کند:
“the time limit for the Refugee Appeal Division to make a decision on an appeal is 90 days after the day on which the appeal is perfected”
اما در این بخش نیز یک بند فرار عملیاتی در مقرره ۱۵۹.۹۲(۲) گنجانده شده است:
“If it is not possible … within the time limit … the decision must be made as soon as feasible after that time limit”
در صورت نیاز به مراحل تجدیدنظر در دادگاه فدرال، زمان کل پرونده به طور چشمگیری افزایش خواهد یافت.
برخی موقعیتهای شخصی خاص در متن قانون پیشبینی شدهاند که به طور خودکار محاسبه زمان رسیدگی را معلق میکنند. این موارد عبارتند از:
بر اساس ماده ۱۰۰(۵)، تا زمانی که فرد در بازداشت باشد، مهلتهای قانونی آغاز نمیشوند:
“the period referred to in subsections (1) and (3) does not begin to run until the day on which the detention or isolation ends”
“if a person making a claim for refugee protection is not physically present in Canada, the Refugee Protection Division … must not commence, or must suspend, consideration of the claim”
اگر متقاضی در خاک کانادا نباشد، طبق ماده ۱۰۴.۱(۱)(ب)، بررسی پرونده متوقف میشود:
وجود پروندههای استرداد فعال بر اساس ماده ۱صفحه ۱۰۵(۱)، کل فرآیند پناهندگی را تا زمان اتخاذ تصمیم نهایی منجمد میکند:
“shall not commence, or shall suspend, consideration … until a final decision under the Extradition Act”
مطابق مقرره 159.9(1) از IRPR، دادگاه باید ظرف ۳۰ روز (درخواستهای داخل خاک)، ۴۵ روز (مرز ورودی) یا ۶۰ روز (سایر موارد) جلسه را تعیین کند.
بر اساس مقرره 159.9(3) از IRPR، محدودیتهای عملیاتی، تراکم شدید پروندهها و فرآیند غربالگریهای امنیتی طولانی باعث تعویق زمان دادگاهها تا تاریخ نامشخصی میشود.
خیر. دادگاه فدرال صراحتاً اعلام کرده است که طولانی شدن زمان رسیدگی به تنهایی سوءاستفاده از روند دادرسی نیست و فرد باید آسیب واقعی را اثبات کند.
در یک جمعبندی حقوقی، اگرچه مقرره ۱۵۹.۹(۱) یک هدف اولیه ۳۰، ۴۵ یا ۶۰ روزه را برای تعیین وقت جلسات ترسیم میکند، اما این مهلتها به شدت انعطافپذیرند. مفادی نظیر مقرره ۱۵۹.۹(۳) صراحتاً اجازه میدهند که واقعیتهای اداری و الزامات غربالگری امنیتی بر زمانبندیهای اسمی پیشی بگیرند. جلسات در اولین زمان ممکن برگزار میشوند. طول کشیدن واقعی یک پرونده به عواملی چون محل ثبت ادعا، وضعیت تکمیل مدارک و میزان تراکم سیستم بستگی دارد. این عوامل یک هدف تئوریک دو ماهه را به فرآیندی چند ساله تبدیل میکنند.
در این مقاله میخوانید که چگونه ریجکشن ویزای کاری کانادا به دلیل عدم احراز «قصد بازگشت»، میتواند به طور خودکار باعث لغو مجوز الکترونیکی سفر ($eTA$) شما شود. همچنین با قوانین مهاجرتی مربوطه ($IRPR$) و پیامدهای جدی این اتفاق بر آینده مهاجرتی خود آشنا میشوید.
آیا به تازگی ارثیه بزرگی دریافت کردهاید؟ شما از این پول برای خرید یک خانه زیبا برای خانواده استفاده میکنید، اما نام همسر خود را در سند ثبت میکنید. اگر جدا شوید، آیا همسر شما
کنجکاوید بدانید چطور یک پرونده پناهندگی با وجود تاخیر چالشبرانگیزِ یکساله، تنها در ۶۰ دقیقه به قبولی کلیدی ختم شد؟ در این مطلب رازهای دادگاه موفق پکسلا، سوالات زیرکانه قاضی درباره سفر به سوئیس و ترکیه، و نحوه نجات پرونده از طریق قانون «پناهندگی در محل» (Sur Place) را بخوانید.
0 Comments