حقوق مهاجرت و پناهندگی
زمان مطالعه
۷ دقیقه مطالعه
انتظار برای تصمیم مهاجرتی می‌تواند کار، تحصیل، برنامه‌های خانوادگی و سفر را متوقف کند. بیشتر درخواست‌ها در روال عادی بررسی می‌شوند، اما گاهی پرونده‌ای بسیار بیشتر از آنچه ماهیت آن فرایند اقتضا می‌کند معطل می‌ماند. در چنین شرایطی، قانون کانادا راهکاری قضایی به نام مانداموس پیش‌بینی کرده است: درخواستی از دادگاه فدرال برای اینکه به اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا دستور دهد تصمیم بگیرد. این راهنما توضیح می‌دهد مانداموس چیست، چه کاری می‌تواند و چه کاری نمی‌تواند انجام دهد، شرط اجازه دادگاه، معیارهای حقوقی دادگاه، گام‌های عملی و مشکلات رایج.
آخرین به‌روزرسانی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵
در این مقاله
این ویدیوی کوتاه توضیح می‌دهد درخواست مانداموس چیست، مرحله اجازه دادگاه، معیارهای حقوقی و گام‌های عملی کدام‌اند. اگر خواندن را ترجیح می‌دهید، راهنمای کامل در ادامه آمده است.
مانداموس واژه‌ای لاتین به معنای «ما فرمان می‌دهیم» است. این دستور دادگاه، یک نهاد عمومی را ملزم می‌کند تکلیف قانونی‌ای را که انجام نداده است انجام دهد. طبق بند «الف» از زیربخش ۱ بخش ۱۸ قانون دادگاه‌های فدرال، دادگاه فدرال صلاحیت انحصاری دارد که علیه مراجع تصمیم‌گیر فدرال، از جمله مأموران اداره مهاجرت، دستور مانداموس صادر کند. زیربخش ۳ بخش ۱۸ می‌گوید این راهکار فقط از طریق درخواست بازبینی قضایی طبق بخش ۱۸.۱ قابل طرح است.
بند «الف» از زیربخش ۳ بخش ۱۸.۱ اختیار اصلی را تعیین می‌کند: دادگاه می‌تواند در بازبینی قضایی به مرجع فدرال دستور دهد کاری را انجام دهد که به‌طور غیرقانونی از انجام آن خودداری کرده یا در انجام آن به‌طور نامعقول تأخیر کرده است. در پرونده‌های تأخیر مهاجرتی، این کار معمولاً بررسی و تصمیم‌گیری درباره درخواست است.
مهم‌ترین نکته این است که مانداموس معمولاً به صدور تصمیم الزام می‌کند، نه به نتیجه‌ای خاص. دستور معمول از اداره مهاجرت می‌خواهد بررسی پرونده را تمام کند و درباره آن تصمیم بگیرد، اغلب تا تاریخی که دادگاه تعیین می‌کند. این دستور اداره مهاجرت را به تأیید درخواست ملزم نمی‌کند.
دادگاه در پرونده شرف‌الدین علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، رأی شماره ۷۶۸ دادگاه فدرال در سال ۲۰۲۲، بند ۴۰، توضیح داد که دستور به نتیجه‌ای مشخص فقط زمانی ممکن است که واقعیت‌ها و قانون هیچ انتخاب دیگری برای مرجع تصمیم‌گیر باقی نگذارند. چنین وضعیتی نادر است. متقاضی‌ای که دستور مانداموس می‌گیرد ممکن است همچنان با رد درخواست روبه‌رو شود که خود آن تصمیم قابل اعتراض است.
اگر منتظر درخواستی نزد اداره مهاجرت هستید، مانند اقامت دائم، اسپانسرشیپ، مجوز کار یا تحصیل یا شهروندی، و انتظار بسیار طولانی‌تر از ماهیت آن فرایند است، همه آنچه خواسته شده را ارائه کرده‌اید، و درخواست‌های کتبی شما برای تصمیم‌گیری بی‌پاسخ مانده یا تأخیر را برطرف نکرده است، ممکن است بررسی مانداموس با وکیل مفید باشد.
مانداموس راهی برای جلو زدن از صف یا جبران درخواست ناقص نیست. اگر مدارک، معاینه پزشکی، انگشت‌نگاری یا پاسخ به درخواست‌های اداره مهاجرت باقی مانده باشد، دادگاه ممکن است بخشی از تأخیر را به خود متقاضی نسبت دهد.
بازبینی قضایی در امور مهاجرتی یک مرحله اضافه دارد. طبق زیربخش ۱ بخش ۷۲ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان، بازبینی قضایی هر موضوعی تحت این قانون با درخواست اجازه از دادگاه فدرال آغاز می‌شود. قاضی معمولاً بدون جلسه حضوری و به‌صورت کتبی درباره اجازه تصمیم می‌گیرد (بند «د» از زیربخش ۲ بخش ۷۲) و از تصمیم درباره اجازه نمی‌توان تجدیدنظرخواهی کرد (بند «ه» از همان زیربخش).
بند «ب» از زیربخش ۲ بخش ۷۲ مقرر می‌کند درخواست اجازه برای موضوعی که در کانادا رخ داده ظرف ۱۵ روز، و برای موضوعی که خارج از کانادا رخ داده ظرف ۶۰ روز، پس از اطلاع متقاضی از موضوع، ثبت و ابلاغ شود. قاضی می‌تواند به دلایل خاص مهلت بیشتری بدهد (بند «ج»). اینکه این مهلت‌ها در مورد تأخیرِ ادامه‌دار چگونه اعمال می‌شوند به جزئیات پرونده بستگی دارد؛ پس زودتر مشاوره بگیرید.
آیین دادرسی دادگاه‌های فدرال در امور شهروندی، مهاجرت و پناهندگی روند کار را تعیین می‌کند:
هزینه ثبت این نوع درخواست در دادگاه فدرال طبق جدول هزینه‌های آیین دادرسی دادگاه‌های فدرال ۵۰ دلار است. طبق قاعده ۲۲ آیین دادرسی امور مهاجرتی، هزینه دادرسی به نفع یا علیه هیچ‌یک از طرفین صادر نمی‌شود، مگر اینکه دادگاه به دلایل خاص دستور دیگری بدهد.
دادگاه تجدیدنظر فدرال شرایط مانداموس را در پرونده شرکت آپوتکس علیه کانادا (دادستان کل)، سال ۱۹۹۳ تعیین کرد؛ این شرایط در پرونده طارق علیه کانادا (وزیر شهروندی و مهاجرت)، رأی شماره ۱۶۲۰ دادگاه فدرال در سال ۲۰۰۵، بند ۸، نقل شده است. به زبان ساده، متقاضی باید نشان دهد:
اگر تکلیف جنبه اختیاری داشته باشد، مانداموس نمی‌تواند اعمال آن اختیار را به شکل خاصی الزامی کند.
درباره تأخیر به‌طور خاص، دادگاه فدرال در پرونده کونی علیه کانادا (وزیر شهروندی و مهاجرت)، از مجموعه آرای دادگاه فدرال سال ۱۹۹۹، بند ۲۳، سه شرط را مشخص کرد:
گذشت زمان به‌تنهایی کافی نیست. دادگاه نوع درخواست، رویدادهای پرونده، اقدامات متقاضی و توضیحات دولت را بررسی می‌کند.
پیش از رفتن به دادگاه، گزینه‌ها ممکن است شامل درخواست کتبی از اداره مهاجرت، پیگیری مخصوص پرونده از مجاری اداره مهاجرت، یا درخواست یادداشت‌های پرونده باشد. اگر تصمیم صادر شود و درخواست رد شده باشد، ممکن است نوع دیگری از بازبینی قضایی امکان‌پذیر باشد که آن هم مهلت‌های کوتاهی دارد. راهنمای ما درباره شرط اقامت دائم و تجدیدنظر در بخش تجدیدنظر مهاجرت یکی دیگر از راهکارهای مهاجرتی را توضیح می‌دهد. هر وضعیت متفاوت است.
وقتی انتظار شما به‌وضوح بسیار بیشتر از معمولِ آن نوع درخواست است، وقتی قبلاً از اداره مهاجرت درخواست تصمیم کرده‌اید و نتیجه‌ای نگرفته‌اید، یا وقتی درخواستتان رد شده و می‌خواهید گزینه‌هایتان را بدانید، مشاوره حقوقی را در نظر بگیرید. آرای دادگاه فدرال در پرونده‌هایی که وکلای مؤسسه حقوقی پکس لا در آن‌ها حضور داشته‌اند در پایگاه آرای حقوقی کانادا منتشر شده و در وب‌سایت مؤسسه قابل مشاهده است. هر پرونده متفاوت است و نتایج گذشته تضمینی برای نتایج آینده نیست.
دستوری از دادگاه فدرال است که مرجع تصمیم‌گیر فدرال، مانند اداره مهاجرت، را ملزم می‌کند تکلیف قانونی انجام‌نشده خود را انجام دهد؛ معمولاً بررسی و تصمیم‌گیری درباره یک درخواست.
معمولاً خیر. مانداموس به صدور تصمیم الزام می‌کند، نه به نتیجه‌ای خاص. دستور به نتیجه مشخص فقط زمانی ممکن است که واقعیت‌ها و قانون هیچ انتخاب دیگری باقی نگذارند.
بله. طبق زیربخش ۱ بخش ۷۲ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان، بازبینی قضایی در امور مهاجرتی با درخواست اجازه آغاز می‌شود و قاضی تصمیم می‌گیرد پرونده ادامه یابد یا نه.
دادگاه شرایط پرونده آپوتکس را اعمال می‌کند، از جمله تکلیف قانونی عمومی در برابر متقاضی، حق روشن بر انجام آن، درخواست قبلی و خودداری یا تأخیر نامعقول، و نبود راهکار مناسب دیگر.
طبق پرونده کونی، تأخیر باید طولانی‌تر از ماهیت فرایند باشد، متقاضی مسئول آن نباشد و دولت توضیح قانع‌کننده‌ای ارائه نکرده باشد.
بله. درخواست کتبی قبلی برای تصمیم و دادن مهلت معقول برای پاسخ، بخشی از معیار آپوتکس است. از همه درخواست‌ها نسخه نگه دارید.
بند «ب» از زیربخش ۲ بخش ۷۲ این قانون برای موضوعی که در کانادا رخ داده ۱۵ روز و برای موضوعی که خارج از کانادا رخ داده ۶۰ روز تعیین می‌کند. قاضی می‌تواند به دلایل خاص مهلت را تمدید کند. درباره وضعیت خود از وکیل بپرسید.
متقاضی معمولاً ۳۰ روز فرصت دارد پرونده متقاضی را ثبت کند. اگر دولت مخالف باشد، ۳۰ روز پس از آن برای پاسخ فرصت دارد. سپس قاضی به‌صورت کتبی درباره اجازه تصمیم می‌گیرد.
هزینه ثبت این نوع درخواست در دادگاه فدرال طبق جدول هزینه‌های آیین دادرسی دادگاه‌های فدرال ۵۰ دلار است. حق‌الوکاله جداگانه است.
طبق قاعده ۲۲ آیین دادرسی امور مهاجرتی، هزینه دادرسی به نفع یا علیه هیچ طرفی صادر نمی‌شود، مگر اینکه دادگاه به دلایل خاص دستور دیگری بدهد.
خیر. بند «ه» از زیربخش ۲ بخش ۷۲ این قانون می‌گوید از تصمیم درباره درخواست اجازه نمی‌توان تجدیدنظرخواهی کرد.
رد درخواست تصمیمی جدید است. ممکن است بازبینی قضایی جداگانه‌ای علیه آن تصمیم امکان‌پذیر باشد که مهلت‌های کوتاه خود را دارد.
اگر پرونده مهاجرتی شما بسیار بیشتر از معمول طول کشیده و می‌خواهید گزینه‌هایتان را بشناسید، وکیلی از مؤسسه حقوقی پکس لا می‌تواند وضعیت شما را با شما بررسی کند.
برای دیدن ویدیوهای بیشتر درباره قوانین کانادا: در یوتیوب مشترک شوید · اینستاگرام · تیک‌تاک
سلب مسئولیت: این مقاله صرفاً اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی نیست. این مطلب بر اساس قانون دادگاه‌های فدرال، قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان و آیین دادرسی دادگاه‌های فدرال در امور شهروندی، مهاجرت و پناهندگی در تاریخ بالا تهیه شده است. قوانین تغییر می‌کنند و هر وضعیت متفاوت است. خواندن این مقاله رابطه وکیل و موکل ایجاد نمی‌کند. پیش از هر اقدامی درباره شرایط خود با وکیل صحبت کنید.
بسیاری از افراد تصور می‌کنند می‌توانند همسر یا فرزند خود را در درخواست اقامت دائم ذکر نکنند و بعداً او را اسپانسر کنند. در بسیاری از موارد چنین نیست و این اشتباه ممکن است تا پایان عمر باقی بماند. این راهنما و ویدیو این قاعده و استثناهای محدود آن را توضیح می‌دهند.
اگر خریدار خانه در بریتیش کلمبیا معامله را کامل نکند، معمولاً بیعانه‌اش را از دست می‌دهد و ممکن است مسئول خسارت بیشتری هم باشد. در این راهنما و ویدئو قواعد دادگاه و استثناها را توضیح می‌دهیم.
اگر پرونده‌ی مهاجرتی شما به‌خاطر اشتباه وکیل یا مشاور قبلی رد شده باشد، در شرایط محدود می‌توانید آن تصمیم را در دادگاه فدرال به چالش بکشید. در این راهنما و ویدئو آزمون سه‌مرحله‌ای و الزامات آن را توضیح می‌دهیم.
یک جلسه مشاوره با دفتر وکالت پکس لا رزرو کنید تا گزینه‌های پرونده شما را توضیح دهیم.
رزرو مشاورهتماس: ۶۰۴-۷۶۷-۹۵۲۹این وب‌سایت فقط اطلاعات حقوقی عمومی ارائه می‌دهد و مشاوره حقوقی نیست. رزرو مشاوره تا زمانی که کتباً تأیید نکنیم رابطه وکیل و موکل ایجاد نمی‌کند. نتیجه تضمین نمی‌شود.
ما برای سنجش بازدیدها و بهبود این وب‌سایت از کوکی استفاده میکنیم. انتخاب کنید که اجازه می‌دهید یا خیر.
0 Comments