«پیس باند» یا قرار التزام به حفظ آرامش، دستوری از سوی دادگاه است که به موجب آن شخص با سپردن تعهد (التزامنامه) قول میدهد آرامش را حفظ کند، رفتار مناسب داشته باشد و شرایطی را که دادگاه تعیین میکند رعایت کند. طبق ماده ۸۱۰ قانون کیفری کانادا، قاضی یا مقام قضایی میتواند چنین قراری صادر کند، در صورتی که شخصی دلایل معقولی برای ترس داشته باشد که فرد دیگری به او، به همسر یا شریک زندگیاش یا به فرزندش آسیب بدنی برساند یا به اموالش خسارت وارد کند. مدت قرار عادی ماده ۸۱۰ حداکثر ۱۲ ماه است.
این قرار در بریتیش کلمبیا معمولاً در دو وضعیت کاملاً متفاوت مطرح میشود. گاهی شخصی که احساس خطر میکند خودش از دادگاه صدور آن را درخواست میکند. در بسیاری موارد نیز دادستانی به فردی که به جرمی متهم شده پیشنهاد میکند با پذیرفتن این قرار، پرونده بدون محاکمه حلوفصل شود. این راهنما هر دو وضعیت، شرایط رایج، پیامد خودداری از پذیرش یا نقض قرار، و ارتباط آن با سابقه کیفری، وضعیت مهاجرتی و دستورهای حمایتی حقوق خانواده را توضیح میدهد.
نکات کلیدی
- قرار موضوع ماده ۸۱۰ جنبه پیشگیرانه دارد؛ به معنای احراز مجرمیت نیست و پذیرفتن آن محکومیت کیفری محسوب نمیشود.
- دادگاه باید قانع شود که درخواستکننده برای ترس خود دلایل معقول دارد؛ یعنی ترس هم واقعاً وجود داشته باشد و هم از نظر عینی معقول باشد.
- حداکثر مدت قرار عادی ۱۲ ماه است. برخی قرارهای ویژه در صورت وجود محکومیت قبلیِ مرتبط تا دو سال، و قرار مربوط به جرایم تروریستی تا پنج سال، قابل تمدید است.
- نقض این قرار طبق ماده ۸۱۱ قانون کیفری، جرمی مستقل است.
- این قرار با دستور حمایتی موضوع قانون حقوق خانواده بریتیش کلمبیا متفاوت است، هرچند هر دو میتوانند ارتباط و تماس را محدود کنند.
قرار التزام به حفظ آرامش چیست
این قرار، تعهدی است که شخص در برابر دادگاه میسپارد تا برای مدتی معین «آرامش را حفظ کند و رفتار مناسب داشته باشد». این تعهد ممکن است با یا بدون ضامن باشد و معمولاً شرایطی همراه دارد، مانند دوری از شخص یا مکانی مشخص.
دادگاهها همواره این نهاد را پیشگیرانه و نه تنبیهی دانستهاند. دادگاه تجدیدنظر انتاریو در پرونده «بودریو» (سال ۲۰۰۰) اعلام کرد که ماده ۸۱۰ اقدامی پیشگیرانه است که نه جرمی ایجاد میکند و نه مجازات کیفری تحمیل میکند. دیوان عالی بریتیش کلمبیا نیز در پرونده «ویتفیلد علیه دادگاه استانی بریتیش کلمبیا» (رأی سال ۲۰۱۸، شماره ۱۰۶۵) هدف اصلی این قرارها را عدالت پیشگیرانه دانست، نه مجازات.
در کانادا دو منبع برای این قرار وجود دارد: قرارهای قانونی در مواد ۸۱۰ تا ۸۱۰٫۲ قانون کیفری، و قرار سنتیِ مبتنی بر حقوق عرفی که صلاحیت صدور آن به موجب بند ۲ ماده ۸ قانون کیفری حفظ شده است. هر دو پیشگیرانهاند، اما یکسان نیستند و قواعدشان تفاوت دارد.
چه زمانی قرار موضوع ماده ۸۱۰ صادر میشود
طبق بند ۱ ماده ۸۱۰ قانون کیفری، هر شخصی که بر پایه دلایل معقول بترسد فرد دیگری به او، به همسر یا شریک زندگی یا فرزندش آسیب بدنی برساند یا به اموالش خسارت بزند، میتواند خودش یا از طریق دیگری نزد مقام قضایی شکوائیه (اطلاعیه) ثبت کند. این ماده همچنین ترس از ارتکاب جرم موضوع ماده ۱۶۲٫۱ را، که به انتشار تصاویر خصوصی بدون رضایت مربوط است، در بر میگیرد. منظور از «شریک زندگی» همسر یا همسر سابق، شریک زندگی مشترک (عرفی) یا شریک دوستی و آشنایی است.
اگر مقام قضایی یا دادگاه رسیدگی اختصاری بر اساس ادله قانع شود که ترس درخواستکننده مبتنی بر دلایل معقول است، میتواند طرف مقابل را ملزم کند برای مدتی که از ۱۲ ماه بیشتر نباشد، التزامنامه بسپارد (بند ۳ ماده ۸۱۰).
این آزمون دو جزء دارد. دادگاه بررسی میکند که آیا ترس واقعاً وجود دارد و آیا از نظر عینی معقول است. دادگاه عالی انتاریو در پرونده «کارتر علیه انتلر» (رأی سال ۲۰۲۵، شماره ۶۰۹۱، بندهای ۲۵ و ۲۶) معیار را اثبات بر پایه «ترجیح احتمالات» دانست و تأکید کرد که هم ترس ذهنی و هم مبنای عینی آن باید بررسی شود. در بریتیش کلمبیا نیز دیوان عالی استان در پرونده «هائو» (رأی سال ۲۰۲۳، شماره ۲۰۷۸) قرار صادره از دادگاه استانی را تأیید کرد، زیرا قاضی هر دو جزء ذهنی و عینی آزمون را اعمال کرده بود.
بنابراین صرفِ درخواست یک نفر برای صدور قرار کافی نیست. دادگاه به ادله نیاز دارد و طرف مقابل نیز فرصت دارد آن را به چالش بکشد.
شرایطی که قاضی میتواند تعیین کند
دادگاه میتواند هر شرط معقولی را که برای تضمین رفتار مناسب طرف مقابل لازم بداند به قرار اضافه کند. ماده ۸۱۰ همچنین دادگاه را موظف میکند دو نوع شرط مشخص را بررسی کند:
- سلاح. طبق بند ۳٫۱ ماده ۸۱۰، دادگاه باید بررسی کند که آیا برای ایمنی افراد لازم است طرف مقابل از نگهداری سلاح گرم، کمان زنبورکی، سلاحهای ممنوع یا محدودشده، مهمات، مواد منفجره و اقلام مشابه منع شود. اگر دادگاه چنین منعی را مطلوب بداند، باید آن را اضافه کند.
- منع تماس و دوری از مکانها. طبق بند ۳٫۲ ماده ۸۱۰، دادگاه باید بررسی کند که آیا طرف مقابل از برقراری هرگونه ارتباط مستقیم یا غیرمستقیم با درخواستکننده (یا همسر، شریک زندگی یا فرزند او) و از حضور در مکانهایی که این افراد معمولاً در آنجا هستند یا نزدیکی آنها منع شود.
این شرایط خودکار نیستند، اما دادگاه باید درباره آنها تصمیم بگیرد. سایر شرایط رایج با توجه به وضعیت تنظیم میشوند؛ مثلاً حاضر نشدن در محل کار یا محل سکونت. ماده ۸۱۰ عادی بند جداگانهای درباره شرط گزارشدهی ندارد؛ مقررات مشخص گزارشدهی در برخی قرارهای ویژه، مانند مواد ۸۱۰٫۱ و ۸۱۰٫۲، آمده است.
از آنجا که این شرایط میتوانند بر رفتوآمد، ارتباطات و امکان نگهداری سلاح برای کار یا تفریح اثر بگذارند، بهتر است متن پیشنهادی را پیش از پذیرش با دقت بررسی کنید.
انواع دیگر قرار التزام در قانون کیفری
مجلس کانادا چند نوع قرار ویژه نیز پیشبینی کرده است. حداکثر مدت عادی آنها معمولاً ۱۲ ماه است، اما محکومیت قبلیِ مرتبط میتواند آن را افزایش دهد:
- ماده ۸۱۰٫۰۱ (ترس از جرم موضوع ماده ۴۲۳٫۱ یا جرم سازمانیافته، با موافقت دادستان کل): تا ۱۲ ماه، یا تا دو سال در صورت محکومیت قبلیِ مرتبط.
- ماده ۸۱۰٫۰۱۱ (ترس از جرم تروریستی، با موافقت دادستان کل): تا ۱۲ ماه، یا تا پنج سال در صورت محکومیت قبلی به جرم تروریستی.
- ماده ۸۱۰٫۰۲ (ترس از ازدواج اجباری یا ازدواج زیر ۱۶ سال): تا ۱۲ ماه، یا تا دو سال در صورت محکومیت قبلیِ مرتبط.
- ماده ۸۱۰٫۰۳ (ترس از خشونت خانگی علیه همسر یا شریک زندگی طرف مقابل یا کودکی مشخص): تا ۱۲ ماه، یا تا دو سال در صورت محکومیت قبلی به جرمی همراه با خشونت علیه همسر یا شریک زندگی یا آن کودک.
- ماده ۸۱۰٫۱ (ترس از برخی جرایم جنسی علیه افراد زیر ۱۸ سال): تا ۱۲ ماه، یا تا دو سال در صورت محکومیت قبلیِ مرتبط.
- ماده ۸۱۰٫۲ (ترس از جرم منجر به آسیب شدید جانی، با موافقت دادستان کل): تا ۱۲ ماه، یا تا دو سال در صورت محکومیت قبلیِ مرتبط.
شرایط قابل اعمال در هر یک از این مواد متفاوت است و برخی از آنها اجازه شرایطی مانند درمان، محل اقامت، پرهیز از مصرف یا نظارت الکترونیکی را میدهند. پیش از آنکه فرض کنید شرطی قابل اعمال است، باید بند دقیق قانون بررسی شود.
روند رسیدگی به قرار ماده ۸۱۰ در بریتیش کلمبیا
برای قرار عادی ماده ۸۱۰، شکوائیه «نزد مقام قضایی» ثبت میشود؛ این عنوان شامل قاضی صلح یا قاضی دادگاه استانی است. دادگاه استانی بریتیش کلمبیا در پرونده «آنتونی» (رأی سال ۲۰۱۹، شماره ۱۴۱) تأیید کرد که شخص عادی میتواند شکوائیه موضوع ماده ۸۱۰ را ثبت کند و روند آن را توضیح داد: ادله با سوگند ارائه میشود و مقام قضایی، معمولاً با صدور احضاریه، طرفین را به حضور فرا میخواند.
به طور کلی مراحل چنین است:
- شخصی که میترسد (یا کسی از طرف او، اغلب پلیس) شکوائیهای با شرح ترس ثبت میکند.
- مقام قضایی آن را بررسی میکند و در صورت اقتضا، طرف مقابل را به دادگاه احضار میکند.
- در دادگاه، طرف مقابل میتواند پذیرش قرار را قبول کند، یا موضوع به جلسه رسیدگی و استماع ادله میرسد.
- اگر دادگاه قانع شود که ترس بر دلایل معقول استوار است، میتواند قرار را صادر و شرایط آن را تعیین کند.
دادستانی نیز میتواند در پروندههایی که شخص عادی آغاز کرده نقش داشته باشد. دیوان عالی بریتیش کلمبیا در پرونده «دادستان کل بریتیش کلمبیا علیه دادگاه استانی بریتیش کلمبیا» (رأی سال ۲۰۱۹، شماره ۲۰۰۳) اعلام کرد که رسیدگی موضوع ماده ۸۱۰ یک «دادرسی» است که دادستانی میتواند طبق ماده ۵۷۹ قانون کیفری آن را متوقف کند. اطلاعات مربوط به شعبهها و خدمات دادگاه استانی در وبسایت دادگاه استانی بریتیش کلمبیا در دسترس است.
قرار التزام بهعنوان راه حلوفصل اتهام کیفری
این قرار اغلب زمانی مطرح میشود که شخصی به جرمی مانند ضرب و جرح ساده، تهدید یا مزاحمت متهم شده است. دادستانی ممکن است در صورتی که متهم قرار را بپذیرد، با توقف یا مسترد کردن اتهام موافقت کند. برای نمونه، در پرونده «ویتفیلد» دادستانی پس از آنکه متهم یک قرار ششماهه مبتنی بر حقوق عرفی را پذیرفت، با توقف اتهام ضرب و جرح موافقت کرد؛ و در پرونده «ویکن علیه اسپرت» (رأی دادگاه استانی، سال ۲۰۱۹، شماره ۲۰۴) سوابق دادگاه نشان میداد که قرار ماده ۸۱۰ پذیرفته و اتهامات دیگر در همان دادرسی متوقف شده است.
دو نکته مهم است:
- این یک نتیجه توافقی است، نه قاعده. اینکه دادستانی چنین قراری پیشنهاد کند به واقعیات پرونده، قوت ادله، ایمنی شاکی و سیاستهای دادستانی بستگی دارد. هیچ حق خودکاری برای آن وجود ندارد.
- توقف دادرسی با استرداد اتهام یکسان نیست. طبق بند ۲ ماده ۵۷۹ قانون کیفری، دادرسیِ متوقفشده را میتوان ظرف یک سال (یا پیش از پایان مهلت قانونی طرح دعوا، هر کدام زودتر باشد) از سر گرفت. پس از آن، دادرسی چنان تلقی میشود که گویی هرگز آغاز نشده است.
اگر متهم شدهاید، پیش از پذیرش هرگونه راهحل با وکیل مشورت کنید. صفحه اقدامات لازم در صورت بازداشت و صفحه خدمات حقوق کیفری موضوعات مرتبط را توضیح میدهند.
آیا قرار التزام سابقه کیفری ایجاد میکند؟
پذیرفتن این قرار محکومیت کیفری نیست. دادگاهها آن را دستوری پیشگیرانه میدانند، نه احراز ارتکاب جرم. برای بسیاری از افراد، همین مهمترین دلیلی است که این قرار میتواند راهحلی قابل قبول باشد.
با این حال، نادرست است که بگوییم این قرار هیچجا دیده نمیشود. دادگاهها شواهدی شنیدهاند که مأموران پلیس در پایگاههای داده پلیس جزئیات قرار، مانند تاریخ پایان آن، را جستوجو کردهاند. در تحقیقات این مقاله منبع اصلیای یافت نشد که دقیقاً مشخص کند قرار مستقل ماده ۸۱۰ در مرکز اطلاعات پلیس کانادا چگونه ثبت یا نگهداری میشود یا در هر نوع استعلام سوابق چه چیزی نمایش داده میشود. مقررات قانون سوابق کیفری درباره حذف سوابق نیز عمدتاً به محکومیتها و معافیت از محکومیت مربوط است، نه قرارهای مستقل.
اگر استعلام سوابق برای کار، فعالیت داوطلبانه یا سفر شما اهمیت دارد، درباره نوع دقیق استعلام پرسشهای مشخص مطرح کنید.
خودداری از پذیرش یا نقض قرار
خودداری از سپردن التزام. اگر دادگاه دستور صدور قرار ماده ۸۱۰ را بدهد و طرف مقابل از سپردن التزام خودداری کند یا آن را انجام ندهد، دادگاه میتواند او را تا ۱۲ ماه به زندان بفرستد (بند ۳٫۰۱ ماده ۸۱۰). این اختیاری صلاحدیدی است، نه نتیجهای خودکار.
نقض قرار. پس از آنکه شخص ملتزم شد، نقض هر یک از شرایط جرمی مستقل طبق ماده ۸۱۱ قانون کیفری است. دادستانی میتواند از طریق کیفرخواست (برای جرایم مهمتر) با حداکثر چهار سال حبس، یا از طریق رسیدگی اختصاری اقدام کند. ماده ۸۱۱ حداکثر جداگانهای برای رسیدگی اختصاری تعیین نکرده است؛ بنابراین سقف عمومی بند ۱ ماده ۷۸۷ اعمال میشود: جزای نقدی تا ۵٬۰۰۰ دلار، حبس تا دو سال منهای یک روز، یا هر دو.
نقض قرار میتواند به محکومیت کیفری بینجامد، هرچند خود قرار اولیه محکومیت نبوده است. در عمل، شرایط این قرار را باید به همان دقت شرایط آزادی به قید وثیقه رعایت کرد: متن آن را دقیقاً بدانید و تا پایان مدت یا اصلاح آن به دستور دادگاه از آن پیروی کنید.
قرار التزام و وضعیت مهاجرتی
مقیمان دائم و اتباع خارجی اغلب میپرسند آیا این قرار بر وضعیت آنها اثر دارد. غیرقابلپذیرش بودن به دلیل سوابق کیفری طبق ماده ۳۶ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان، در مورد جرایم ارتکابی در کانادا، بر پایه محکومیت است. با توجه به متن قانون و ماهیت پیشگیرانه و غیرمحکومیتیِ این قرار، پذیرفتن قرار ماده ۸۱۰ بهتنهایی شخص را طبق ماده ۳۶ غیرقابلپذیرش نمیکند.
این یک تضمین کلی مهاجرتی نیست. ماده ۳۶ مبانی مبتنی بر رفتار ارتکابی خارج از کانادا را نیز در بر دارد و دلایل دیگری برای غیرقابلپذیرش بودن نیز وجود دارد. نقض قرار ممکن است به محکومیت منجر شود که موضوعی جداگانه است. در تحقیقات این مقاله رأی منتشرشدهای یافت نشد که مستقیماً درباره اثر قرار ماده ۸۱۰ بر ماده ۳۶ تصمیم گرفته باشد. اگر شهروند کانادا نیستید، معقول است پیش از پذیرش هر راهحلی، هم در زمینه کیفری و هم در زمینه مهاجرتی مشاوره بگیرید. مقاله ما درباره بازپروری فرضی و بازپروری کیفری نحوه برخورد قانون مهاجرت با محکومیتهای گذشته را توضیح میدهد.
تفاوت قرار التزام با دستور حمایتی قانون حقوق خانواده
در اختلافات خانوادگی، افراد اغلب هم درباره قرار التزام و هم درباره دستور حمایتی میشنوند. این دو ابزار جداگانهاند:
- قرار التزام طبق قانون کیفری و در دادگاه کیفری صادر میشود و نقض آن طبق ماده ۸۱۱ جرم است.
- دستور حمایتی طبق ماده ۱۸۳ قانون حقوق خانواده بریتیش کلمبیا علیه یکی از اعضای خانواده صادر میشود، در صورتی که دادگاه احراز کند احتمال وقوع خشونت خانوادگی وجود دارد و عضو دیگر خانواده در معرض خطر است. این دستور میتواند تماس یا ارتباط، حضور در مکانهای مشخص و نگهداری سلاح را محدود کند و ممکن است گزارشدهی را الزامی کند. جز در صورتی که دادگاه ترتیب دیگری مقرر کند، یک سال پس از صدور منقضی میشود.
قانون حقوق خانواده سازوکار اجرایی خاص خود را دارد و نباید دستور حمایتی را با التزامنامه موضوع ماده ۸۱۰ یکی دانست. اینکه کدام ابزار مناسب است به رابطه افراد، فوریت موضوع و وجود یا نبودِ پرونده حقوق خانواده بستگی دارد.
اقدامات عملی در صورت پیشنهاد قرار التزام
- متن دقیق همه شرایط پیشنهادی، از جمله منع سلاح و شرایط منع تماس یا دوری از مکانها، را بخوانید.
- فکر کنید این شرایط در زندگی روزمره چگونه اجرا میشوند: فرزندان مشترک، محل کار مشترک، مسکن مشترک یا زندگی در یک محله.
- بپرسید قرار چه مدت اعتبار دارد و از چه زمانی آغاز میشود.
- اگر با اتهامی روبهرو هستید، بدانید دادستانی توقف دادرسی را پیشنهاد میکند یا استرداد اتهام را، و این چه معنایی دارد.
- اگر شهروند کانادا نیستید، علاوه بر مشاوره کیفری، مشاوره مهاجرتی نیز بگیرید.
- اگر شما درخواستکننده حمایت هستید، سوابق رویدادها، پیامها و شماره پروندههای پلیس را برای ارائه به پلیس یا دادگاه نگه دارید.
پرسشهای متداول
قرار التزام به حفظ آرامش در کانادا چیست؟
دستوری از دادگاه است که به موجب آن شخص با سپردن التزامنامه متعهد میشود آرامش را حفظ کند، رفتار مناسب داشته باشد و شرایط تعیینشده را رعایت کند. قرارهای عادی طبق ماده ۸۱۰ قانون کیفری صادر میشوند.
آیا این قرار محکومیت کیفری است؟
خیر. دادگاهها این نهاد را پیشگیرانه میدانند، نه مجازات جرم؛ بنابراین پذیرفتن آن محکومیت نیست. اما نقض آن جرمی مستقل است.
این قرار در بریتیش کلمبیا چه مدت اعتبار دارد؟
قرار عادی ماده ۸۱۰ حداکثر ۱۲ ماه اعتبار دارد. برخی قرارهای ویژه در صورت وجود محکومیت قبلیِ مرتبط تا دو سال، و قرار مربوط به جرایم تروریستی تا پنج سال، اعتبار دارند.
دادگاه پیش از صدور قرار ماده ۸۱۰ به چه چیزی نیاز دارد؟
دادگاه باید بر اساس ادله قانع شود که درخواستکننده برای ترس خود دلایل معقول دارد. دادگاه بررسی میکند که ترس واقعاً وجود دارد و از نظر عینی نیز معقول است.
قرار التزام چه شرایطی میتواند داشته باشد؟
دادگاه میتواند هر شرط معقولی را که لازم بداند اضافه کند. دادگاه باید منع نگهداری سلاح و نیز شرایط منع تماس و دوری از مکانها را برای حمایت از درخواستکننده و همسر، شریک زندگی یا فرزند او بررسی کند.
اگر از پذیرش قراری که دادگاه دستور داده خودداری کنم چه میشود؟
طبق بند ۳٫۰۱ ماده ۸۱۰، دادگاه میتواند شخصی را که از سپردن التزام خودداری میکند یا آن را انجام نمیدهد تا ۱۲ ماه به زندان بفرستد.
مجازات نقض قرار چیست؟
نقض قرار طبق ماده ۸۱۱ جرم است. اگر دادستانی از طریق کیفرخواست اقدام کند، حداکثر مجازات چهار سال حبس است. در رسیدگی اختصاری، سقف عمومی جزای نقدی تا ۵٬۰۰۰ دلار، حبس تا دو سال منهای یک روز، یا هر دو است.
آیا این قرار در استعلام پلیس دیده میشود؟
این قرار محکومیت نیست، اما دادگاهها شواهدی شنیدهاند که پلیس جزئیات قرار را در پایگاههای داده پلیس جستوجو کرده است، و آنچه در هر استعلام نمایش داده میشود به نوع استعلام بستگی دارد. بهتر است فرض نکنید که قرار هرگز در هیچ جا دیده نمیشود.
آیا این قرار میتواند بر وضعیت مهاجرتی من اثر بگذارد؟
پذیرفتن قرار ماده ۸۱۰ بهتنهایی مقیم دائم یا تبعه خارجی را طبق ماده ۳۶ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان غیرقابلپذیرش نمیکند، زیرا آن ماده برای جرایم ارتکابی در کانادا به محکومیت تکیه دارد. با این حال دلایل دیگر و نقضهای بعدی میتوانند اهمیت داشته باشند؛ بنابراین مشاوره توصیه میشود.
آیا اگر قرار را بپذیرم دادستانی میتواند اتهام را متوقف کند؟
ممکن است، بهعنوان بخشی از یک راهحل توافقی، اما هیچ حق خودکاری برای آن وجود ندارد. دادرسیِ متوقفشده را میتوان ظرف یک سال یا پیش از پایان مهلت قانونی، هر کدام زودتر باشد، از سر گرفت.
آیا قرار التزام همان دستور حمایتی است؟
خیر. قرار التزام دستوری بر پایه قانون کیفری است. دستور حمایتی طبق ماده ۱۸۳ قانون حقوق خانواده بریتیش کلمبیا میان اعضای خانواده و در صورت احتمال خشونت خانوادگی صادر میشود و قواعد اجرایی خاص خود را دارد.
آیا خودم میتوانم درخواست صدور این قرار را بدهم؟
بله. در بریتیش کلمبیا شخص عادی میتواند شکوائیه موضوع ماده ۸۱۰ را نزد مقام قضایی ثبت کند. مقام قضایی تصمیم میگیرد که آیا طرف مقابل باید در دادگاه حاضر شود، و دادستانی نیز ممکن است وارد موضوع شود.
رزرو وقت مشاوره
اگر از شما خواسته شده قرار التزام به حفظ آرامش را بپذیرید، قصد دارید درخواست صدور آن را بدهید، یا با اتهامی روبهرو هستید که در آن چنین قراری مطرح شده است، دفتر وکالت پکس لا میتواند به شما در شناخت گزینههایتان کمک کند. دفتر وکالت پکس لا یک دفتر وکالت عمومی با شعبههایی در نورت ونکوور و تورنتو است و میتوانید از هر یک از دو دفتر وقت مشاوره رزرو کنید.
این مطلب صرفاً جنبه اطلاعرسانی عمومی دارد و مشاوره حقوقی محسوب نمیشود. قوانین ممکن است تغییر کنند و هر پرونده شرایط خاص خود را دارد. مطالعه این مطلب رابطه وکیل و موکل ایجاد نمیکند. برای مشاوره درباره وضعیت خود، لطفاً با وکیل وقت مشاوره رزرو کنید.
0 Comments