Η ιστορία και η ανάπτυξη της διαδικασίας εγγύησης στον Καναδά

Το δικαίωμα να μην στερούμαστε εύλογη εγγύηση χωρίς δικαιολογημένη αιτία αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο ενός προοδευτικού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Αντανακλά το τεκμήριο αθωότητας στο στάδιο της προδικασίας και προστατεύει την ελευθερία του κατηγορούμενου. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά σε R. v. Antic [2017] 1 SCR 509 εξέτασε την ιστορική εγγύηση και ανέπτυξε περαιτέρω τη νομοθεσία σε αυτήν τη χώρα.

Προ 1972

Αρχικά αναπτύχθηκε ως θέμα άκρως διακριτικής ευχέρειας, ο μοναδικός σκοπός της εγγύησης ήταν να διασφαλίσει ότι ένας κατηγορούμενος που αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση θα παρευρέθηκε στις δίκες τους. Δεν υπήρχαν οδηγίες σχετικά με την επιβολή συνθηκών απελευθέρωσης. Πριν από το 1972, υπήρχαν τρεις μορφές απελευθέρωσης:

(α) αποδέσμευση με επαρκείς εγγυήσεις κατά τη σύναψη αναγνώρισης,

(β) αποδέσμευση με την πραγματοποίηση κατάθεσης μετρητών και

(γ) αποδέσμευση κατά τη σύναψη αναγνώρισης χωρίς κατάθεση: SC 1953-54, γ. 51, σσ. 451 και 463(3).

Αυτές οι μορφές απελευθέρωσης δεν ταξινομήθηκαν με κανέναν τρόπο, πράγμα που σήμαινε ότι ένας δικαστής μπορούσε να επιβάλει οποιαδήποτε από αυτές σε οποιαδήποτε δεδομένη περίπτωση.

Ο νόμος για τη μεταρρύθμιση της εγγύησης του 1972 (ο «νόμος του 1972»)

The 1972 νόμος προσπάθησε να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες που έθεταν αυστηρά όρια στην εγγύηση μετρητών. Καθόριζε επίσης πιθανές μορφές απελευθέρωσης, οι οποίες παραγγέλθηκαν από το λιγότερο επαχθείς στο πιο επαχθές. ο 1972 νόμος αναγνώρισε ότι ένας δικαστής δεν πρέπει να διατάξει πιο επαχθείς μορφές αποφυλάκισης εκτός εάν το Στέμμα δείξει γιατί μια λιγότερο επαχθής μορφή είναι ακατάλληλη - μια πρόταση που αντικατοπτρίζεται τώρα στο άρθρο 515 του Ποινικός Κώδικας Καναδά (ο "Κώδικας")και Ο Καναδικός Χάρτης Δικαιωμάτων και Ελευθεριών (ο "Ναύλωση").

Ο Κώδικας και ο Χάρτης

Το 1982, η θέσπιση του Ναύλωση μετέτρεψε το καταστατικό δικαίωμα της εγγύησης σε συνταγματικό δικαίωμα. Άρθρο 11(ε) του Ναύλωση εγγυάται ότι «κάθε άτομο που κατηγορείται για αδίκημα έχει το δικαίωμα να μην αρνηθεί την εύλογη εγγύηση χωρίς δικαιολογημένη αιτία».

Η έκφραση «δίκαια αιτία» χρησιμοποιείται σε δύο πλαίσια σχετικά με την εγγύηση. Πρώτον, στο συνταγματικό πλαίσιο – όπου ένας κατηγορούμενος έχει συνταγματικό δικαίωμα να του χορηγηθεί εγγύηση εκτός εάν υπάρχει «δίκαιος λόγος» για άρνηση. Δεύτερον, οι νόμιμοι λόγοι, οι οποίοι απαριθμούνται στο άρθρο 515(10) του Κώδικας, περιγράφει τη «δίκαιη αιτία» ως εξής: κίνδυνος πτήσης, δημόσια ασφάλεια και εμπιστοσύνη του κοινού στην απονομή της δικαιοσύνης.

R. v. Antic [2017] 1 SCR 509 και R. v. Zora [2020] 2 SCR 3

Το Δικαστήριο σε Antic συζήτησε περαιτέρω τον νόμο που αφορά την εγγύηση και τον τρόπο εφαρμογής του στον Καναδά. Ο δικαστής Βάγκνερ τόνισε την ανάγκη για δημόσια προστασία και το τεκμήριο αθωότητας ενός κατηγορούμενου. Εξέτασε την αρχή του περιορισμού. Πιο συγκεκριμένα, ποιοι μηχανισμοί περιορισμού μπορούν να τεθούν σε έναν κατηγορούμενο για να διασφαλιστεί ότι το κοινό προστατεύεται ενώ ταυτόχρονα τηρεί το τεκμήριο της αθωότητας. Οι ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές ισχύουν για όλες τις περιπτώσεις:

1. Το τεκμήριο αθωότητας.
2. Η αρχή του περιορισμού.
3. Η ανάγκη για σαφείς και επιτακτικούς λόγους άρνησης της εγγύησης· και,
4. Η αρχή των εύλογων εναλλακτικών λύσεων έναντι της εγγύησης,

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά σε R. v. Zora [2020] 2 SCR 3 επιβεβαίωσε εκ νέου τις αρχές που συζητήθηκαν στο Antic και υπογραμμίστε την απαίτηση ότι η απελευθέρωση με εγγύηση το συντομότερο εύλογη ευκαιρία με ελάχιστες προϋποθέσεις είναι η προεπιλεγμένη θέση.

Ερωτήσεις - Συζήτηση

Στον Καναδά, η διαδικασία αποφυλάκισης έχει αναπτυχθεί με την πάροδο των ετών και αντανακλάται επί του παρόντος στις περιπτώσεις των Antic και Zora. Η βασική πτυχή που αποκαλύφθηκε μέσω της εξέλιξης του νόμου φαίνεται να αναγνωρίζει ότι για να λειτουργήσει η δημοκρατική διαδικασία ιδιοκτησίας, πρέπει να δοθεί σαφής έμφαση στο τεκμήριο της αθωότητας. Με άλλα λόγια, εάν το κράτος ισχυρίζεται ότι ένας κατηγορούμενος το έχει διαπράξει έγκλημα, πρέπει να αποδειχθεί (από το κράτος) ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος, και μέχρι τότε, τεκμαίρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εγγύησης.

Αυτό δεν προορίζεται ως νομική συμβουλή, παρακαλώ συμβουλευτείτε επαγγελματίας. Αναχώρηση μας ιστολόγια αν θέλετε να μάθετε περισσότερα!