حقوق وصیت‌نامه و ترکه
زمان مطالعه
۱۲ دقیقه مطالعه
در بریتیش کلمبیا، پروبیت (تصدیق قضایی وصیت‌نامه و صدور حکم اداره ترکه) دو هزینه جداگانه دارد: هزینه ثبت درخواست در دادگاه و هزینه پروبیت طبق قانون هزینه پروبیت. هزینه پروبیت برای هر ۱٬۰۰۰ دلار (یا بخشی از آن) از ارزش ترکه که از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر و حداکثر ۵۰٬۰۰۰ دلار باشد، ۶ دلار و برای هر ۱٬۰۰۰ دلار (یا بخشی از آن) بالاتر از ۵۰٬۰۰۰ دلار، ۱۴ دلار است. مبنای محاسبه، ارزش ترکه‌ای است که به نماینده شخصی متوفی منتقل می‌شود، نه مجموع دارایی‌های او.
این راهنما توضیح می‌دهد هزینه چگونه محاسبه می‌شود، کدام دارایی‌ها در ارزش ترکه به حساب می‌آیند، چه زمانی حکم پروبیت لازم است و چه زمانی لازم نیست، اگر ارزشی نادرست اعلام شود چه می‌شود و کدام روش‌های رایج برنامه‌ریزی می‌توانند هزینه پروبیت را کاهش دهند، همراه با خطرات هر یک. این مطلب برای وصی‌ها، اعضای خانواده و کسانی نوشته شده که برای ترکه خود برنامه‌ریزی می‌کنند.
نکات کلیدی
فهرست مطالب
مردم معمولاً از «هزینه پروبیت» به‌عنوان یک عدد واحد یاد می‌کنند، اما دو هزینه وجود دارد. نخست، هزینه ثبت درخواست حکم اداره ترکه در دادگاه است: ۲۰۰ دلار در صورتی که ترکه از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر باشد، طبق جدول یکم از پیوست «ج» قواعد دادرسی مدنی دیوان عالی (مقررات شماره ۱۶۸ سال ۲۰۰۹ بریتیش کلمبیا)، بند یکم. اگر ترکه از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر نشود، طبق این بند هزینه‌ای پرداخت نمی‌شود. دوم، هزینه پروبیت طبق قانون هزینه پروبیت (مصوبه ۱۹۹۹، فصل ۴) است که بر مبنای ارزش ترکه پرداخت می‌شود. ممکن است هزینه‌های ثبت یا ارسال الکترونیکی دیگری نیز اعمال شود و جدول هزینه‌ها تغییر می‌کند؛ پیش از ثبت درخواست، مبالغ جاری را از دفتر ثبت دادگاه یا یک وکیل بپرسید.
نماینده شخصی متوفی (وصی یا مدیر ترکه) در سمت نمایندگی خود، و نه به‌صورت شخصی، مسئول پرداخت هزینه پروبیت است: قانون هزینه پروبیت، ماده ۲، بند ۱.
طبق ماده ۲ این قانون، اگر ارزش ترکه از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر نشود، هزینه پروبیتی پرداخت نمی‌شود. بالاتر از آن، هزینه چنین است:
جدول زیر این نرخ‌ها را بر ارزش‌های گرد ترکه اعمال می‌کند. جدول فقط هزینه پروبیت را نشان می‌دهد و شامل هزینه ثبت ۲۰۰ دلاری یا سایر هزینه‌ها نیست.
| ارزش ترکه | هزینه پروبیت طبق قانون | روش محاسبه |
|---|---|---|
| ۲۵٬۰۰۰ دلار یا کمتر | ۰ دلار | هزینه‌ای پرداخت نمی‌شود |
| ۵۰٬۰۰۰ دلار | ۱۵۰ دلار | ۲۵ × ۶ دلار |
| ۱۰۰٬۰۰۰ دلار | ۸۵۰ دلار | ۱۵۰ دلار + (۵۰ × ۱۴ دلار) |
| ۵۰۰٬۰۰۰ دلار | ۶٬۴۵۰ دلار | ۱۵۰ دلار + (۴۵۰ × ۱۴ دلار) |
| ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار | ۱۳٬۴۵۰ دلار | ۱۵۰ دلار + (۹۵۰ × ۱۴ دلار) |
از آنجا که قانون «برای هر ۱٬۰۰۰ دلار یا بخشی از ۱٬۰۰۰ دلار» هزینه می‌گیرد، ترکه‌ای به ارزش ۱۰۰٬۵۰۰ دلار طوری محاسبه می‌شود که گویی ۵۰۰ دلار اضافه یک ۱٬۰۰۰ دلار کامل است و هزینه آن ۸۶۴ دلار می‌شود. این ارقام فقط حساب را نشان می‌دهند. مبلغی که برای یک ترکه مشخص اعمال می‌شود به چگونگی تعیین ارزش آن بستگی دارد.
ماده ۱ قانون، «ارزش ترکه» را ارزش ناخالص ملک و اموال منقول عینی متوفی در بریتیش کلمبیا و، اگر متوفی بلافاصله پیش از فوت ساکن عادی بریتیش کلمبیا بوده، دارایی‌های غیرعینی متوفی در هر نقطه از جهان تعریف می‌کند که در تاریخ فوت به نماینده شخصی منتقل می‌شود، آن‌گونه که در «صورت دارایی‌ها، بدهی‌ها و تقسیم» پیوست درخواست اعلام شده باشد. چند پرسش مدام تکرار می‌شود.
تاریخ ارزش‌گذاری و دلیل اثبات. قانون خودش تاریخ عمومی ارزش‌گذاری را مشخص نمی‌کند. در پرونده «ترکه بوما» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۸، شماره ۱۴۶۶، بند ۸) دادگاه به‌جای برگه برآورد مالیاتی پیشین که کمتر از واقع بود، شهادت یک ارزیاب صلاحیت‌دار درباره ارزش بازار در تاریخ فوت را پذیرفت. برگه برآورد مالیاتی می‌تواند دلیل مرتبطی باشد، اما لزوماً ارزش بازار در تاریخ فوت نیست.
هیچ قاعده کلی وجود ندارد که هر وصیت‌نامه‌ای را صرفاً به‌دلیل وجود آن باید به پروبیت برد. پرسش عملی این است که آیا اموال ترکه باید جمع‌آوری، منتقل یا به شکل دیگری اداره شود، در وضعیتی که حکم پروبیت به‌عنوان مدرک اختیار لازم است. حکم، اختیار انحصاری اداره ترکه یا بخشی از آن را که حکم شامل می‌شود به نماینده شخصی می‌دهد: قانون وصیت‌نامه، ترکه و جانشینی، ماده ۱۳۶. متقاضی باید همچنین جست‌وجوی دقیقی برای یافتن دارایی‌ها و بدهی‌های متوفی انجام دهد و افشای موردنیاز قواعد را ارائه کند: همان قانون، ماده ۱۲۲، بند ۱.
برای مطالب مرتبط، مقالات ما را درباره مدت زمانی که پروبیت در کانادا گاهی طول کشیده است و تقسیم ترکه در بریتیش کلمبیا ببینید.
طبق قاعده ۲۵-۲ قواعد دادرسی مدنی دیوان عالی، متقاضی بالقوه فرم «پ-۱» (اعلامیه درخواست پیشنهادی درباره ترکه) و مدارک مرتبط را به اشخاص لازم تحویل می‌دهد و دست‌کم ۲۱ روز پیش از ارائه درخواست صبر می‌کند. قاعده ۲۵-۳ سپس از متقاضی می‌خواهد لایحه‌ای در فرم «پ-۲»، سوگندنامه‌های مقرر از جمله سوگندنامه تحویل (فرم «پ-۹») و سوگندنامه دارایی‌ها و بدهی‌ها را ارائه کند: فرم «پ-۱۰» برای ترکه‌ای که محل اقامت قانونی متوفی بریتیش کلمبیا بوده، یا در موارد مجاز، فرم «پ-۱۱» برای ترکه‌ای که چنین نبوده است.
فرم «پ-۱۰» «صورت دارایی‌ها، بدهی‌ها و تقسیم» را پیوست می‌کند. از متقاضی می‌خواهد ارزش اموالی را که به‌عنوان نماینده شخصی به او منتقل می‌شود و بدهی‌هایی را که بار آن اموال است اعلام کند. طبق قاعده ۲۵-۴، بند ۱، مسئول ثبت فقط پس از ارائه سوگندنامه لازم و پرداخت همه هزینه‌های مقرر، از جمله هزینه پروبیت، حکم را صادر می‌کند.
قاعده ۲۵-۳، بند ۹ از متقاضی که پیش از صدور حکم یا پس از آن درمی‌یابد دارایی یا بدهی‌ای از قلم افتاده، یا اطلاعات سوگندنامه نادرست یا ناقص است، می‌خواهد بی‌درنگ سوگندنامه تکمیلی (فرم «پ-۱۴»، یا فرم «پ-۱۵» برای ترکه‌ای که محل اقامت قانونی متوفی بریتیش کلمبیا نبوده) ارائه کند و همه هزینه‌های مقرر، از جمله هزینه پروبیت، را بپردازد. ماده ۲، بند ۴ قانون هزینه پروبیت نیز به دارایی از قلم‌افتاده یا ارزش اصلاح‌شده‌ای می‌پردازد که پس از صدور حکم یا اعتبارسنجی مجدد آن کشف می‌شود.
پرونده «ترکه بوما» نشان می‌دهد این روند در عمل چگونه است. پس از آنکه ارزیابی رسمی نشان داد ارزش در تاریخ فوت بیشتر از گزارش اولیه است، دادگاه ارزش را اعلام کرد و به دفتر ثبت دستور داد سوگندنامه تکمیلی را پردازش و هزینه اضافی را تعیین کند که در آن پرونده ۱٬۴۵۱ دلار و ۸۰ سنت بود (بندهای ۴ و ۹ تا ۱۰).
در پرونده «ترکه برِی» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۰۸، شماره ۲۰۵، بند ۲۳) دادگاه حکم داد که مسئول ثبت نمی‌تواند به‌طور معمول الزام افشای شیوه رسیدن به یک ارزش را اضافه کند، ضمن اینکه پذیرفت این نظام در برابر اعلام عمداً پایین ارزش آسیب‌پذیر است. این به معنای اجازه کم‌نمایی ارزش نیست: قواعد کنونی از متقاضی می‌خواهند ارزش را اعلام کند و آنچه نادرست یا ناقص از آب درآید اصلاح کند. پژوهش ما جریمه درصدی خودکار جداگانه‌ای در این قانون نیافت؛ پیامد اعلام‌شده، افشا و پرداخت هزینه اضافی است. این موضوع پیامدهایی را که ممکن است طبق قوانین دیگر برای اظهار خلاف واقع آگاهانه با سوگند پیش آید بررسی نمی‌کند.
این روش‌ها فقط تا جایی هزینه پروبیت را کم می‌کنند که واقعاً مال را از ترکه مشمول هزینه خارج کنند یا نیاز به حکم برای آن مال را از میان ببرند. هیچ‌کدام جای اثبات مالکیت، رعایت الزامات قانونی و در نظر گرفتن سایر ادعاها علیه ترکه را نمی‌گیرد و هر یک می‌تواند پیامدهای مالیاتی و خانوادگی داشته باشد. این مطلب اطلاعات عمومی است و توصیه نیست.
مالکیت مشترک تکمیل‌شده یا حساب مشترک با هبه مؤثر حق بقا ممکن است مال را از مسیر ترکه خارج نگه دارد. اما نام بازمانده روی سند یا حساب قطعی نیست. در پرونده «ترکه کایل علیه کایل» (دادگاه استیناف بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۷، شماره ۳۲۹، بند ۲۳) دادگاه استیناف توضیح داد که وقتی دارایی بدون عوض منتقل می‌شود، قانون امانت بازگشتی به نفع واگذارنده یا پس از فوت او ترکه را فرض می‌کند و بازمانده باید ثابت کند هبه قطعی و فوری مورد نظر بوده است. در پرونده «ویلیامز علیه ترکه ویلیامز» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۸، شماره ۷۱۱، بندهای ۱۲۱، ۱۲۴ و ۱۵۵) دادگاه دریافت که حساب‌های مورد بحث قرار بوده با حق بقا به پسران برسد. درس این است که مالکیت موردنظر و هبه حق بقا را مستند کنید و فرض نکنید ثبت مشترک کافی است.
قانون وصیت‌نامه، ترکه و جانشینی به شرکت‌کننده اجازه می‌دهد برای طرح مزایا ذی‌نفع تعیین کند، مشروط به رعایت تشریفات: تعیین باید کتبی و امضاشده باشد و تعیین در وصیت‌نامه فقط در صورتی مؤثر است که صراحتاً به طرح مزایا مربوط باشد (مواد ۸۵ و ۹۵). تعیین معتبر می‌تواند مزایای مشمول را خارج از ترکه نگه دارد. اگر هیچ ذی‌نفع تعیین‌شده‌ای زنده نماند و تعیین برای آن حالت پیش‌بینی نکرده باشد، قانون پرداخت به نماینده شخصی را مقرر می‌کند (ماده ۹۱، بند ج). تعیین‌ها را می‌توان مورد اختلاف قرار داد: در پرونده «نویفلد علیه نویفلد» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۰۴، شماره ۲۵، بند ۷۸)، که پیش از این قانون صادر شد، دادگاه دریافت که تعیین ذی‌نفع صندوق درآمد بازنشستگی برای کاهش هزینه پروبیت و مالیات انجام شده بود، نه برای اینکه عواید به فرد نام‌برده و به‌جز ذی‌نفع دیگر ترکه برسد.
دادگاه استیناف تراست «آلتر اگو» (تراست خودمحور مؤسس) را ابزار برنامه‌ریزی ترکه توصیف کرده که می‌تواند برای کاهش یا حذف هزینه پروبیت به کار رود: پرونده «ماوزلی علیه مشن» (دادگاه استیناف بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۲، شماره ۹۱، بند ۲). تراست باید به‌طور معتبر تأسیس شود و دارایی‌ها واقعاً به آن منتقل شود. در پرونده «چان علیه چان» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۲۶، شماره ۴۶۵) دادگاه حکم داد تراست شریک مشترک انتقال معتبر مال را در زمان حیات دریافت کرده و برای رسیدگی به آن حکم پروبیت لازم نبوده است. در پرونده «لاروشل علیه ترکه سوسی» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۹، شماره ۱۳۲۹، بندهای ۱۷۷ و ۳۴۳) دادگاه سه یقین لازم برای تراست معتبر را به کار برد و تراست مورد بحث را معتبر دانست. این پرونده‌ها هر سندی را که «تراست» نامیده شود مؤثر نمی‌کنند: قصد تراست، دارایی مشخص، انتقال معتبر و اهلیت همگی قابل اعتراض‌اند و تراست‌ها پرسش‌های مالیاتی و اداری خاص خود را دارند.
هبه تکمیل‌شده در زمان حیات می‌تواند ترکه را کم کند، چون مال هبه‌شده دیگر به نماینده شخصی منتقل نمی‌شود، اما واهب واقعاً مالکیت و کنترل را رها می‌کند. انتقالی که مالکیت منفعتی را نزد واهب باقی بگذارد ممکن است امانت بازگشتی تلقی شود و جزو ترکه بماند (پرونده کایل، بند ۲۳). انتقال‌ها ممکن است با اعتراض طلبکاران نیز روبه‌رو شوند: پرونده «ماوزلی» (بند ۷) می‌گوید قصد فریب طلبکاران یا دیگران باید به‌عنوان یک واقعیت اثبات شود، اما نباید چنین برداشت شود که از انتقالی با آن قصد حمایت می‌کند.
ساختار وصیت‌نامه اصلی و فرعی ممکن است اجازه دهد حکم فقط برای وصیت‌نامه اصلی گرفته شود و دارایی‌های وصیت‌نامه فرعی خارج از آن حکم بماند، به شرط آنکه آن دارایی‌ها در عمل بدون پروبیت قابل انتقال یا تبدیل به وجه باشند. در پرونده «ترکه برکنر» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۷، شماره ۶۱۹، بند ۲۰) دادگاه پروبیت را فقط برای وصیت‌نامه اصلی صادر کرد و به ماده ۱۳۶ قانون وصیت‌نامه، ترکه و جانشینی تکیه نمود، اما گفت پرسش هزینه پروبیت پیش روی او نبوده و درباره لزوم پروبیت برای انتقال سهام شرکت خصوصی تصمیم نگرفت. بنابراین صرفه‌جویی در هزینه با وصیت‌نامه فرعی به اسناد حاکم بر شرکت و الزامات انتقال بستگی دارد و وصیت‌نامه‌ها باید با دقت هماهنگ شوند.
منابع رسمی: قانون هزینه پروبیت، قانون وصیت‌نامه، ترکه و جانشینی و قواعد دادرسی مدنی دیوان عالی در پایگاه قوانین بریتیش کلمبیا منتشر شده‌اند.
اگر ارزش ترکه ۲۵٬۰۰۰ دلار یا کمتر باشد، طبق قانون هزینه پروبیت هزینه‌ای پرداخت نمی‌شود. بالاتر از آن، برای هر ۱٬۰۰۰ دلار یا بخشی از آن بین ۲۵٬۰۰۰ و ۵۰٬۰۰۰ دلار ۶ دلار و برای هر ۱٬۰۰۰ دلار یا بخشی از آن بالاتر از ۵۰٬۰۰۰ دلار ۱۴ دلار پرداخت می‌شود. اگر ترکه از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر باشد، هزینه ثبت جداگانه ۲۰۰ دلاری در دادگاه نیز اعمال می‌شود.
خیر. مبلغ ۲۰۰ دلار هزینه ثبت درخواست در دادگاه طبق قواعد دادرسی مدنی دیوان عالی است. هزینه پروبیت هزینه جداگانه‌ای طبق قانون هزینه پروبیت است؛ بنابراین ترکه‌ای که از ۲۵٬۰۰۰ دلار بیشتر باشد ممکن است هر دو را بپردازد.
نماینده شخصی متوفی در سمت نمایندگی خود و نه به‌صورت شخصی مسئول این هزینه است (قانون هزینه پروبیت، ماده ۲، بند ۱).
خیر. قاعده کلی وجود ندارد که هر وصیت‌نامه‌ای باید به پروبیت برده شود. نیاز به حکم به نوع دارایی‌ها و به اینکه چه کسی باید درباره آن‌ها اقدام کند بستگی دارد. برای ثبت انتقال ملکی که فقط به نام متوفی بوده معمولاً نسخه تصدیق‌شده حکم لازم است و مؤسسات نیز الزامات خود را دارند.
اغلب بر پایه رویه خودشان و نه قانون. در پرونده «ترکه کالینز» (دیوان عالی بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۶، شماره ۲۶۹۷) دادگاه تصمیم گرفت بانک در شرایط همان پرونده حق داشت پروبیت را بخواهد. از مؤسسه بپرسید چه چیزی لازم دارد.
قانون از ارزش ناخالص ترکه سخن می‌گوید و فرم «پ-۱۰» از شما می‌خواهد بدهی‌هایی را که بار دارایی هستند، مانند وام مسکن ثبت‌شده، افشا کنید و جمع دارایی‌ها را پس از کسر بدهی‌های وثیقه‌ای نشان می‌دهد. بدهی‌های بدون وثیقه به‌عنوان کسر عمومی نشان داده نمی‌شوند. پیش از ثبت درخواست تأیید کنید ترکه شما چگونه باید ارائه شود.
مبنای هزینه شامل ملک و اموال منقول عینی در بریتیش کلمبیا و، برای ساکن عادی بریتیش کلمبیا، دارایی غیرعینی در هر نقطه است. ملک و اموال عینی خارج از استان در پیوست جداگانه‌ای افشا می‌شود اما به‌تنهایی وارد مبنای هزینه نمی‌شود.
به‌طور خودکار نه. مالی که به‌طور معتبر با حق بقا می‌رسد می‌تواند خارج از ترکه باشد، اما در پرونده «ترکه کایل علیه کایل» (دادگاه استیناف بریتیش کلمبیا، ۲۰۱۷، شماره ۳۲۹) دادگاه استیناف تأیید کرد فرض امانت بازگشتی می‌تواند اعمال شود و بازمانده ممکن است مجبور شود ثابت کند هبه مورد نظر بوده است.
معمولاً نه. قانون وصیت‌نامه، ترکه و جانشینی مقرر می‌کند مزایای قابل پرداخت به ذی‌نفع تعیین‌شده طبق طرح مزایا، در صورت اعتبار تعیین، جزو ترکه شرکت‌کننده نیست. این مقررات بر قراردادهای بیمه اعمال نمی‌شود.
در برخی وضعیت‌ها بله، و دادگاه‌های بریتیش کلمبیا چنین تراست‌هایی را ابزار برنامه‌ریزی ترکه شناخته‌اند. تراست باید به‌طور معتبر تأسیس شود و دارایی‌ها واقعاً به آن منتقل شود و تراست‌ها پیامدهای مالیاتی و اداری دارند. پیش از تکیه بر آن مشورت بگیرید.
قاعده ۲۵-۳، بند ۹ می‌خواهد بی‌درنگ سوگندنامه تکمیلی (فرم «پ-۱۴»، یا فرم «پ-۱۵» برای ترکه‌ای که محل اقامت قانونی متوفی بریتیش کلمبیا نبوده) ارائه کنید و همه هزینه‌های مقرر، از جمله هزینه پروبیت، را بپردازید. ماده ۲، بند ۴ قانون هزینه پروبیت نیز به دارایی‌های از قلم‌افتاده و ارزش‌های اصلاح‌شده می‌پردازد.
قانون هزینه پروبیت پیامد را افشا و پرداخت هزینه اضافی بیان می‌کند و پژوهش ما جریمه درصدی خودکاری در این قانون نیافت. قوانین دیگر ممکن است درباره اظهار خلاف واقع آگاهانه با سوگند اعمال شود؛ بنابراین ارزش‌ها باید با دلیلی مانند ارزیابی پشتیبانی شوند.
اگر وصی هستید یا برای ترکه خود در بریتیش کلمبیا برنامه‌ریزی می‌کنید، دفتر وکالت پکس لا یک دفتر وکالت عمومی با شعبه‌هایی در نورت ونکوور و تورنتو است. می‌توانید برای گفت‌وگو درباره وضعیت خود از هر یک از دو دفتر وقت مشاوره رزرو کنید.
این مطلب فقط جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد و مشاوره حقوقی نیست. هزینه‌های پروبیت، هزینه‌های دادگاه، فرم‌ها و قوانین تغییر می‌کنند و هر ترکه‌ای متفاوت است. پیش از اقدام درباره شرایط خودتان با یک وکیل مشورت کنید.
این مطلب صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد و مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. قوانین ممکن است تغییر کنند و هر پرونده شرایط خاص خود را دارد. مطالعه این مطلب رابطه وکیل و موکل ایجاد نمی‌کند. برای مشاوره درباره وضعیت خود، لطفاً با وکیل وقت مشاوره رزرو کنید.
آیا انبوه پرونده‌های معوق اداره مهاجرت کانادا بهانه قانونی است؟ بدانید دادگاه فدرال چگونه غیرمعقول بودن تأخیر را می‌سنجد و ماندموس چه زمانی کمک می‌کند.
سلب حمایت پناهندگی: استفاده از گذرنامه ملی طبق ماده ۱۰۸ قانون مهاجرت ممکن است به از دست رفتن حمایت و اقامت دائم بینجامد. عوامل گالیندو کامایو را بدانید.
تماس راستی‌آزمایی اداره مهاجرت و اطلاعات خلاف واقع: یک تماس می‌تواند طبق ماده ۴۰ قانون مهاجرت به محرومیت ۵ ساله برسد. استثنای اشتباه بی‌گناهانه را بشناسید.
0 Comments