Ákærur um heimilisofbeldi í Bresku Kólumbíu: Getur meint fórnarlamb fallið frá málinu?

Í Bresku Kólumbíu getur meint fórnarlamb ekki fellt niður ákærur um heimilisofbeldi eða lokað einhliða sakaskrá. Þegar lögreglan tilkynnir atvik og lögmaður ríkisins samþykkir ákæruna færist ákæruvaldið alfarið yfir til ríkisins. Þótt meint fórnarlamb geti tilkynnt lögmanni ríkisins eða lögreglu að það vilji ekki lengur vinna með eða sjá málið unnið áfram, þá er sú ákvörðun aðeins einn þáttur sem saksóknari þarf að íhuga. Endanleg ákvörðun um að halda áfram, fresta eða draga til baka mál. Ákærur um heimilisofbeldi í Bresku Kólumbíu hvílir eingöngu á hendi krúnunnar og dómstólanna.

At Pax lögmannsstofan, viðskiptavinir koma oft með þá rangu trú að heimilisdeilur virki eins og einkamál þar sem aðilar geta samið og dregið kvartanir til baka að vild. Saksóknir virka samkvæmt grundvallaratriðum ólíkum lagalegum aðferðum sem ætlað er að vernda almannaöryggi og réttvísi.

Yfirlit: Beiðnir kæranda vs. krúnuyfirvöld

Munurinn á persónulegri stöðu meints fórnarlambs og lagalegum heimildum sem gilda um refsimál veldur oft alvarlegum misskilningi í málsmeðferð. Taflan hér að neðan sýnir hvernig þessi hlutverk eru ólík samkvæmt héraðs- og alríkislögum:

Hver hefur stjórn ákæruvaldsins í Bresku Kólumbíu?

Sakamálaráðuneyti Bresku Kólumbíu ber lögbundna ábyrgð á samþykki og framkvæmd allra sakamálaréttar fyrir hönd krúnunnar, samkvæmt 2. gr. a-liðar laga nr. Lög um krúnulögfræðingaSamkvæmt 4(2) og 4(3) greinum sömu laga hefur hver lögmaður krúnunnar sérstaka heimild til að fara yfir upphaflegar upplýsingar, ákvarða hvort samþykkja eigi viðeigandi ákæru og höfða þá málsókn í gegnum dómskerfið.

Þar af leiðandi starfar málsmeðferðarramminn eingöngu undir mati krúnunnar:

• Kærandi getur ekki hringt í lögregluna, dómsskrifstofuna eða skrifstofu saksóknara til að ógilda einhliða virka málsmeðferð.
• Kærandi getur tilkynnt lögmanni krúnunnar að hann ætli ekki að vinna með eða vilji ekki að ákærur verði höfðaðar.
• Lögmenn krúnunnar verða að taka þetta sjónarmið til greina, en þeir eru ekki lagalega skyldugir til að fylgja því.
• Lögmaður krúnunnar getur haldið áfram með ákæruna gegn skýrum vilja kæranda ef verulegir almannahagsmunir og nægilegar sannanir eru fyrir hendi.
• Lögmaður krúnunnar hefur óskert vald til að fresta málsmeðferð eða draga til baka upplýsingar ef ekki eru lengur raunhæfar líkur á sakfellingu eða ef almannahagsmunir réttlæta ekki lengur saksókn.

Lögbundið sjálfstæði saksóknara er varið samkvæmt 12. gr. (2)(a)–(f) laga nr. Lög um fórnarlömb glæpa, sem verndar sérstaklega ákvarðanir varðandi samþykki, synjun, frestun eða stöðvun saksókna gegn endurskoðun umboðsmanns héraðsins.

Að afturkalla yfirlýsingar og óháð sönnunargögn

Þegar meint fórnarlamb upplýsir yfirvöld um að „ekkert hafi gerst“, „þetta hafi verið slys“ eða „ég neita að bera vitni“, fellur ákæruvaldið ekki sjálfkrafa niður. Lögmaður krúnunnar lítur á afturköllun sem aðeins einn sönnunarþátt innan stærra ramma. Jafnvel þótt kærandi neiti að vinna með sér í vitnastúkunni munu saksóknarar krúnunnar skoða aðrar sönnunarheimildir, þar á meðal:

• Upptökur af fyrstu 911 símtölum;
• Rannsóknarskýrslur og athugasemdir viðbrögðafulltrúa;
• Ljósmyndir sem sýna fram á líkamstjón eða eignatjón;
• Vitnisburðir þriðja aðila frá nágrönnum, vegfarendum eða sjúkraflutningamönnum sem koma á vettvang;
• Textaskilaboð, tölvupóstar, stafræn myndbönd eða aðrar löglegar hljóðupptökur;
• Formlegar yfirlýsingar sem áður voru gefnar rannsóknarlögreglumönnum;
• Klínískar sjúkrahússkýrslur og læknisfræðileg skjöl;
• Sjálfviljug játningar eða viðurkenningar sakbornings.

Þótt fyrri yfirlýsing liggi fyrir veitir hún ákæruvaldinu ekki ótakmarkaðan rétt til að nota hana sem sönnunargögn án þess að kalla vitnið fyrir. Hvort yfirlýsingin sé gildandi fer eftir uppbyggingu yfirheyrslunnar, lagalegum ákvæðum, reglum um frásagnir, stjórnarskrárbundnum rétti til yfirheyrslu og dómsúrskurðum.

Alríkisríkið Hegningarlaga kveður á um skýrar, takmarkaðar leiðir til að taka við fyrri myndbandsupptökum. Samkvæmt 715.1(1) greininni má nota myndbandsupptöku af vitni sem var yngra en átján ára þegar brotið var framið sem sönnunargagn ef vitnið staðfestir sannleiksgildi hennar með vitnisburði. Á sama hátt setur 715.2(1) greinin sönnunarleið fyrir vitni sem glíma við verulega líkamlega eða andlega fötlun. Þessar undantekningarákvæði þýða ekki að venjuleg lögregluskýrslur frá fullorðnum kærendum séu færðar án hefðbundinnar munnlegrar vitnisburðar undir eiði.

Stefna og skyldubundin mæting fyrir dóm

Mikilvægur munur er á því að lýsa yfir vilja til að bera ekki vitni fyrir réttarhöld og því að hafna formlegri stefnu sem gefin er út af dómskerfinu. Ef kæranda er löglega afhent stefnu færist mæting úr sjálfviljugri athöfn yfir í lögbundna skyldu.

700. gr. (2) í Hegningarlaga setur lagaleg viðmið fyrir öll stefnd vitni:

„Sá sem fær stefnu samkvæmt þessum kafla skal mæta og vera viðstaddur allan tímann nema forseti dómstóls, dómari eða héraðsdómari leyfi honum að gera það.“

Ef einstaklingur sem hefur fengið gilda stefnu mætir ekki á tilgreindan dómsstað eða yfirgefur dómssalinn áður en hann er formlega leystur undan dómsúrskurði, hefur forseti dómsins lagalegt vald samkvæmt 705(1) gr. Hegningarlaga að gefa út handtökuskipun á hendur þeim, að því tilskildu að þjónustan hafi verið réttilega framkvæmd og einstaklingurinn hafi undir höndum efnisleg sönnunargögn.

Skylda maka í sakamálum

Algengur misskilningur í kringum Ákærur um heimilisofbeldi í Bresku Kólumbíu er að hjúskaparstaða veitir sjálfkrafa friðhelgi frá því að bera vitni. Samkvæmt kanadískum lögum heimilar hjónaband ekki einstaklingi að komast hjá vitnastúkunni ef krúnan kallar á hann.

4. gr. (2) í Kanada sönnunarlög staðfestir að:

„Enginn er óhæfur eða óskyldur til að bera vitni fyrir ákæruvaldið eingöngu af þeirri ástæðu að hann er giftur ákærða.“

Þar af leiðandi er löglega giftur maki hvorki ólögráða né ónæmur fyrir því að vera neyddur til að bera vitni gegn maka sínum. Lögin veita þrönga vernd samkvæmt 4. gr. (3) laga um ... Kanada sönnunarlög varðandi trúnaðarsamskipti hjóna:

„Enginn eiginmaður er skyldugur til að upplýsa um nein samskipti sem eiginkona hans hefur gert við hann á hjónabandi þeirra, og engin eiginkona er skyldug til að upplýsa um nein samskipti sem eiginmaður hennar hefur gert við hana á hjónabandi þeirra.“

Þessi samskiptaréttur takmarkast stranglega við einkasamræður milli hjóna; hann veitir ekki almennan rétt til þagnar um athafnir sem hafa verið athugaðar, líkamlegt ofbeldi eða atburði sem teljast meint árás. Eins og staðfest var af áfrýjunardómstólnum í Bresku Kólumbíu í ... R gegn Siniscalchi, 2010 BCCA 354 (í mgr. 31–32), virkar þessi ákvæði eingöngu sem heimild til að veita vitnisburð varðandi tiltekin samskipti frekar en að gera þau samskipti í eðli sínu óheimil samkvæmt öllum sönnunarkenningum.

Ennfremur, í þeirri tímamótaákvörðun R gegn Salituro, [1991] 3 SCR 654, staðfesti Hæstiréttur Kanada að söguleg óhæfni til að standa straum af sambúðarrétti geti ekki átt við um pör sem eru óleysanlega aðskilin. Hvort sem einstaklingur er löglega giftur, býr í sambúðarrétti, er formlega aðskilinn eða skilinn krefst sérstakrar lagalegrar flokkunar þegar metið er hvort hjón geti staðið straum af sambúðarrétti.

Almannahagsmunir: Hvers vegna ákærur um líkamsárás eru hærri en einkamál

Saksóknir þjóna ekki sem verkfæri til að stjórna persónulegum samskiptum eða leysa úr einkamálum. Héraðsdómstóllinn í Bresku Kólumbíu ítrekaði þessa grundvallarhugmynd í R. gegn Lucas John TURCOTT, 2008 BCPC 386 (á málsgrein 29, þar sem vitnað er í R. gegn þingmanni):

„Þessi samfélagsleg hagsmunir eru óháð því hvort um einkamál er að ræða eða hvort einstaklingurinn sem verður fyrir misnotkuninni vill að sakamálið verði haldið áfram.“

Við mat á ákærum eins og líkamsárás sem olli líkamstjóni lagði dómstóllinn áherslu á að Turcott (í 42. mgr.) að málið varðar alvarleg ofbeldisverk fremur en einkamál eða viðskiptamál. Samfélagsöryggi krefst þess að ásakanir um ofbeldi séu meðhöndlaðar á einsleitan hátt með ákæruvaldi ríkisins fremur en einstaklingsbundnum samningaviðræðum.

Lögbundin rammaverk um líkamsárás samkvæmt hegningarlögum

Eftir því hvaða sönnunargögn safnast saman við rannsóknina fara mál um heimilisofbeldi almennt fram samkvæmt einni af þremur meginákvæðum alríkislögreglunnar. Hegningarlaga:

• 266. grein (Einföld árás): Stýrir valdbeitingu án samþykkis. Hún er annað hvort ákæranleg og getur varðað allt að fimm ára fangelsi eða sakfelling.
• 267. grein (Árás með vopni eða líkamstjón): Nær yfir aðstæður þar sem vopn er notað eða hótað, þar sem fórnarlambið verður fyrir líkamstjóni eða þar sem athöfnin felur í sér köfnun, köfnun eða kyrkingu.
• 268. grein (Alvarleg líkamsárás): Fjallar um alvarlegt ofbeldi sem felur í sér særingar, limlesting, afmyndun eða hættu á lífi kæranda.

Ströng framfylgd skilyrða um tryggingu og snertingarbann

Þegar sakborningur er látinn laus gegn tryggingu eða lausnarúrskurði sem inniheldur verndarskilyrði — svo sem fyrirmæli um að hafa ekki samband við kæranda, halda sig fjarri heimili fjölskyldunnar eða forðast tilgreindan vinnustað — halda þessi skilyrði gildi þar til dómari breytir þeim.

Kærandi hefur ekki lagalegt vald til að afsala sér þessum skilyrðum. Boð kæranda um að heimsækja heimilið, eiga samskipti í gegnum smáskilaboð eða sættast frestar ekki virkri dómsúrskurði. Ef sakborningur samþykkir samskipti án formlegrar dómsúrskurðar stendur hann frammi fyrir tafarlausri handtöku og frekari sakamáli fyrir að hlýða ekki úrskurði um lausn.

Lögbundin réttindi kærenda í Bresku Kólumbíu

Þótt kærendur beiti ekki saksókn, tryggja lög Bresku Kólumbíu fórnarlömbum sanngjarna og upplýsta meðferð í gegnum allt réttarferlið. Samkvæmt 2. gr. Lög um fórnarlömb glæpaStarfsfólk réttarkerfisins er samkvæmt lögum skylt að koma fram við þolendur glæpa af kurteisi og virðingu.

Samkvæmt 6. gr. (1)–(2) sömu laga á meintur fórnarlamb rétt á að óska ​​eftir upplýsingum varðandi:

• Framgangur og staða lögreglurannsókna;
• Nákvæm eðli ákærunnar sem samþykktar voru gegn ákærða;
• Lagaleg rökstuðningur að baki kjarnaákvörðunum sem varða saksókn;
• Tímasetning, uppfærslur og formlegar niðurstöður mikilvægra réttarhalda;
• Áframhaldandi gæsluvarðhald eða skilyrt lausn sakbornings;
• Bein afrit af öllum úrskurðum um lausn gegn tryggingu eða nálgunarskilyrðum sem sett eru vegna öryggis þeirra.

Þessar lögbundnu tryggingar eru upplýsingaréttindi sem eru hönnuð til að tryggja gagnsæi fórnarlamba; þær veita kæranda ekki neitunarvald stjórnenda yfir ákvörðunum krúnunnar.

Að takast á við ásakanir um heimilisofbeldi

Einstaklingar sem verða fyrir áhrifum af málsmeðferð fyrir heimilisofbeldi verða að hafa vandlegt samskipti við yfirvöld kerfisins. Ef kærandi óskar þess í einlægni að ákæra verði ekki tekin fyrir er viðeigandi að hafa samband beint við lögmann krúnunnar eða tilnefndan starfsmann fórnarlambaþjónustu. Ef þessi afstaða stafar af ótta, hótunum, fjárhagslegri ósjálfstæði, forsjá barna eða utanaðkomandi þrýstingi, þá gerir gagnsæi samhengi saksóknurum kleift að meta verndarþarfir nákvæmlega.

Ef vitni hefur fengið stefnu getur það ekki hunsað hana. Einstaklingar sem hafa fengið stefnu ættu að leita sér óháðrar lögfræðilegrar skýringar eða ræða við lögmann krúnunnar fyrir réttarhöld. Pax Law Corporation aðstoðar einstaklinga við að takast á við flókin sakamálaferli og lögbundin málsmeðferð í Bresku Kólumbíu.