
مالیات سفتهبازی و املاک خالی در بریتیش کلمبیا: چه کسی باید اظهارنامه بدهد و چه کسی میپردازد
مالیات سفتهبازی و املاک خالی بریتیش کلمبیا: اظهارنامهی سالانه، نرخهای ۱ و ۳ درصد، معافیت محل سکونت اصلی و اجاره، و پیامد ندادن اظهارنامه.
حقوق مهاجرت و پناهندگی
زمان مطالعه
۱۲ دقیقه مطالعه
هر کسی که برای آمدن به کانادا یا ماندن در کانادا درخواست میدهد، طبق ماده ۱۶ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان دو وظیفه اساسی بر عهده دارد: به هر پرسشی که از او میشود صادقانه پاسخ دهد و مدارک و شواهدی را که افسر بهطور معقول لازم میداند ارائه کند. رعایت نکردن این وظایف ممکن است به رد درخواست و در برخی موارد به احراز اظهارات خلاف واقع طبق ماده ۴۰ و یک دوره پنجساله غیرقابل پذیرش بودن منجر شود.
این مقاله به زبان ساده توضیح میدهد که ماده ۱۶ چه الزامی دارد، شامل چه کسانی میشود، اگر پاسخی نادرست باشد یا مدرکی ارائه نشود چه پیش میآید، ماده ۱۶ چه تفاوتی با اظهارات خلاف واقع طبق ماده ۴۰ دارد، انصاف رویهای چه اقتضایی دارد و چه اقدامات و راههایی در دسترس است.
در این مقاله
بند ۱ ماده ۱۶ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان مقرر میکند شخصی که درخواستی ارائه میدهد «باید به همه پرسشهایی که برای بررسی از او میشود صادقانه پاسخ دهد و روادید و همه شواهد و مدارک مرتبطی را که افسر بهطور معقول لازم میداند ارائه کند». بقیه ماده ۱۶ وظایف مرتبط دیگری را اضافه میکند:
دو مقرره دیگر زمینه را روشن میکند. طبق بند ۱ ماده ۱۵، وقتی شخصی درخواستی ارائه میدهد افسر مجاز است بررسی را آغاز کند. طبق بند ۱ ماده ۱۸، هر کسی که میخواهد وارد کانادا شود باید برای بررسی حاضر شود.
بند ۱ ماده ۱۶ درباره «شخصی که درخواستی ارائه میدهد» طبق این قانون اعمال میشود. دادگاه فدرال آن را برای نمونه در مورد درخواست اجازه کار پس از فارغالتحصیلی (پرونده دامو علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۶ دادگاه فدرال ۵۶۲)، تمدید اجازه تحصیل (پرونده پاتک علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۵ دادگاه فدرال ۱۵۲۱) و اطلاعات درخواستشده درباره همسر متقاضی (پرونده گالشی علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۵ دادگاه فدرال ۱۵۶۰) اعمال کرده است.
برخی بخشهای ماده ۱۶ فقط درباره اتباع خارجی اعمال میشود، مانند معاینه پزشکی در بند ۲ ماده ۱۶ و مصاحبه در بند ۲.۱ ماده ۱۶. بند ۳ ماده ۱۶ در موقعیتهایی که برشمرده، مقیمان دائم را نیز در بر میگیرد.
آییننامه مهاجرت و حمایت از پناهندگان نیز به این وظایف میافزاید. طبق ماده ۱۰ آییننامه، درخواست باید به امضای متقاضی برسد، همه اطلاعات و مدارک لازم را در بر داشته باشد، همه اعضای خانواده را، چه همراه باشند چه نباشند، ذکر کند و شامل اظهارنامهای باشد مبنی بر اینکه اطلاعات ارائهشده کامل و دقیق است. طبق ماده ۱۲ آییننامه، درخواستی که شرایط مواد ۱۰ و ۱۱ را نداشته باشد به متقاضی بازگردانده میشود.
این وظیفه «همه پرسشهایی که برای بررسی از او میشود» را در بر میگیرد. در عمل، پرسشها در فرمهای درخواست، در نامههای افسر و در مصاحبهها مطرح میشوند.
دادگاهها از این وظیفه با عنوان وظیفه صداقت یاد میکنند. دادگاه فدرال در پرونده کازی علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۱۷ دادگاه فدرال ۱۵۳، در بند ۳۸ رأی گفت که بار اثبات بر عهده متقاضی است و او وظیفه مستمر صداقت دارد تا اطلاعات کامل، دقیق، درست و صادقانه ارائه کند. در آن پرونده دادگاه یافته اظهارات خلاف واقع را که بر پایه افشا نکردن مکرر یک دستگیری و بازداشت بود تأیید کرد و این استدلال را که عفو عمومی پاسخهای دادهشده را توجیه میکند نپذیرفت.
این وظیفه به حقایقی که نتیجه را تغییر میدهند محدود نیست. در پرونده شفیق علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۳ دادگاه فدرال ۲۲۶، دادگاه رد درخواست طبق بند ۱ ماده ۱۶ را که بر پایه پاسخهای نادرست درباره درخواستهای روادید قبلی بود تأیید کرد. دادگاه در بند ۱۳ رأی مقرر کرد که بند ۱ ماده ۱۶، برخلاف ماده ۴۰، اساسی بودن را شرط نمیداند. تنها شرط، مرتبط بودن است.
پاسخ دادن به یک درخواست مشخص، این وظیفه را پایان نمیدهد. در پرونده بارو علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۰۷ دادگاه فدرال ۱۲۹۹، متقاضی سند ازدواجی را که خواسته شده بود ارائه کرد، اما دادگاه در بند ۱۸ رأی مقرر کرد که این کار او را از تعهد به افشای ازدواج قبلیاش معاف نمیکرد. در عین حال، دادگاه در پرونده بوداین علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۰۸ دادگاه فدرال ۸۴۸، در بند ۴۲ رأی گفت که ماده ۴۰ شخص را ملزم نمیکند هر واقعیتی را که ممکن است مرتبط باشد خودبهخود افشا کند. اینکه خودداری از ارائه اطلاعات، اظهار خلاف واقع به شمار میآید یا نه، به اوضاع و احوال پرونده بستگی دارد.
متقاضی باید «همه شواهد و مدارک مرتبطی را که افسر بهطور معقول لازم میداند» ارائه کند. این عبارت دو محدودیت دارد: مدرک باید مرتبط باشد و درخواست افسر باید معقول باشد.
رایجترین نتیجه این است که درخواست به دلیل عدم رعایت ماده ۱۶ رد میشود. در مورد تبعه خارجی، بند (الف) ماده ۴۱ نیز مقرر میکند شخصی که با فعل یا ترک فعلی که مستقیم یا غیرمستقیم یکی از مقررات قانون را نقض میکند قانون را رعایت نکرده باشد، غیرقابل پذیرش است. در مورد مقیمان دائم، بند (ب) ماده ۴۱ به رعایت نکردن بند ۲ ماده ۲۷ یا ماده ۲۸ محدود است.
درخواست ممکن است بدون هیچ یافتهای درباره اظهارات خلاف واقع، به دلیل عدم رعایت رد شود. دوره پنجساله بند ۴۰(۲)(الف) به یافته اظهارات خلاف واقع طبق ماده ۴۰ مربوط است، نه به رد درخواست صرفاً به دلیل عدم رعایت.
بند ۴۰(۱)(الف) مقیم دائم یا تبعه خارجی را به دلیل اظهارات خلاف واقع غیرقابل پذیرش میداند، در صورتی که «مستقیم یا غیرمستقیم حقایق اساسی مربوط به موضوعی مرتبط را خلاف واقع بیان یا کتمان کند و این امر موجب خطا در اجرای این قانون شود یا بتواند بشود». این دو ماده همپوشانی دارند، اما یکی نیستند:
برای اطلاعات بیشتر درباره ماده ۴۰، مقاله ما درباره اظهارات خلاف واقع و ممنوعیت پنجساله را ببینید.
ماده ۴۰ اظهارات خلاف واقع «مستقیم یا غیرمستقیم» را در بر میگیرد. دادگاه فدرال در پرونده گوبردهون علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۱۳ دادگاه فدرال ۹۷۱، در بند ۲۸ رأی رویه قضایی را خلاصه کرد: عبارت ماده ۴۰ آنقدر گسترده است که اظهارات خلاف واقع شخص دیگر، از جمله مشاور مهاجرت، را حتی بدون اطلاع متقاضی شامل میشود.
برای اشتباه بدون سوءنیت استثنایی محدود وجود دارد. ریشه آن به پرونده مدل علیه کانادا (وزیر اشتغال و مهاجرت)، سال ۱۹۹۰، جلد ۲ گزارشهای دادگاه فدرال، صفحه ۳۴۵ (دادگاه تجدیدنظر فدرال) برمیگردد که طبق قانون مهاجرت سابق صادر شد و در آن دادگاه تجدیدنظر فدرال نتیجه گرفت که تجدیدنظرخواه بهطور معقول باور داشت هیچ موضوع مرتبطی را کتمان نمیکند. طبق پرونده گوبردهون، این استثنا فقط در شرایط واقعاً استثنایی اعمال میشود، یعنی جایی که متقاضی صادقانه و بهطور معقول باور داشته که حقیقت اساسی را خلاف واقع بیان نمیکند و آگاهی از این اظهار خلاف واقع از کنترل او خارج بوده است.
احراز این استثنا دشوار است. در پرونده آپیا علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۱۸ دادگاه فدرال ۱۰۴۳، متقاضی گفت درخواست اجازه تحصیلی را که حدود شانزده سال پیش رد شده بود فراموش کرده است. دادگاه حاضر نشد افسر را به دلیل نپذیرفتن این توضیح نامعقول بداند. با این حال افسر باید به این توضیح رسیدگی کند: در پرونده گیل علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۱ دادگاه فدرال ۱۴۴۱، دادگاه تصمیم را لغو کرد، زیرا افسر رد اشتباه ادعایی را بهاندازه کافی توجیه نکرده بود.
دادگاه فدرال در پرونده منصوریان علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۴ دادگاه فدرال ۱۷۱۸، در بند ۳۰ رأی گفت که نگرانی درباره اظهارات خلاف واقع، سطح بالاتری از انصاف رویهای را نسبت به درخواستهای عادی روادید ایجاب میکند. این معمولاً به معنای اطلاع کافی از نگرانی و فرصت واقعی برای پاسخ است که اغلب از طریق نامه انصاف رویهای انجام میشود.
قاعدهای وجود ندارد که در هر پرونده نامه فرستاده شود. دادگاه در پرونده طیبی علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۳ دادگاه فدرال ۴۵۳، در بند ۲۹ رأی یادآور شد که بسیاری از اتباع خارجی نامه انصاف رویهای دریافت نمیکنند و باید ادعای خود را در مدارک اولیهشان ثابت کنند.
منصفانه نیست که درخواست متقاضی به دلیل پاسخ ندادن به نامهای که هرگز فرستاده نشده رد شود. در پرونده انتظامفر علیه کانادا (شهروندی و مهاجرت)، ۲۰۲۶ دادگاه فدرال ۱۴۱، رد درخواست به دلیل ارائه نکردن گواهیهای عدم سوءپیشینه، صورتحسابهای بانکی و مدارک دیگر لغو شد، زیرا نامه درخواست این مدارک برای متقاضی فرستاده نشده بود.
مقاله ما درباره نامه انصاف رویهای و نحوه پاسخ به آن را نیز ببینید.
جدا از رد درخواست و غیرقابل پذیرش بودن، ماده ۱۲۷ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان این موارد را جرم میداند: اینکه شخص آگاهانه حقایق اساسی مربوط به موضوعی مرتبط را خلاف واقع بیان یا کتمان کند و این امر موجب خطا در اجرای قانون شود یا بتواند بشود، یا آگاهانه از پاسخ به پرسشی که در بررسی یا در رسیدگی طبق این قانون از او میشود خودداری کند. طبق ماده ۱۲۸، مجازات در صورت محکومیت با کیفرخواست، جزای نقدی حداکثر ۱۰۰٬۰۰۰ دلار یا حبس حداکثر پنج سال یا هر دو، و در صورت محکومیت اختصاری، جزای نقدی حداکثر ۵۰٬۰۰۰ دلار یا حبس حداکثر دو سال یا هر دو است. این مقررات کیفری از یافته اداری طبق مواد ۱۶، ۴۰ یا ۴۱ جدا است.
راههای پیش رو به نوع تصمیم بستگی دارد. پس از رد درخواست به دلیل عدم رعایت، برخی افراد با اطلاعات کامل و دقیق درخواست تازهای میدهند. درخواستها و ردهای قبلی همچنان بخشی از سابقه شخص است و باید افشا شود.
بسیاری از تصمیمات مهاجرتی را میتوان از طریق درخواست اجازه و بازبینی قضایی در دادگاه فدرال طبق بند ۱ ماده ۷۲ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان به چالش کشید. دادگاه پرونده را از نو رسیدگی نمیکند، بلکه بررسی میکند که آیا تصمیم معقول و از نظر رویهای منصفانه بوده است. مهلتهای سختگیرانهای اعمال میشود.
شخصی که غیرقابل پذیرش است در برخی موارد میتواند طبق بند ۱ ماده ۲۴ قانون، مجوز اقامت موقت بخواهد که صدور آن اختیاری است.
آرای دادگاه فدرال در پروندههایی که وکلای مؤسسه حقوقی پکس لا در آنها وکالت داشتهاند در پایگاه حقوقی کنلی منتشر شده است. هر پرونده متفاوت است و نتایج گذشته تضمینی برای نتایج آینده نیست.
بهمحض دریافت درخواست مدرکی که نمیتوانید آن را فراهم کنید، دعوتنامه مصاحبه، نامه انصاف رویهای که در آن به اظهارات خلاف واقع اشاره شده، یا رد درخواستی که به ماده ۱۶، ۴۰ یا ۴۱ استناد میکند، گفتوگو با وکیل را در نظر بگیرید. اگر در درخواستی که هنوز در جریان است اشتباهی پیدا کردهاید نیز گرفتن مشاوره معقول است. درباره خدمات مهاجرتی ما بیشتر بخوانید.
شخصی که درخواستی ارائه میدهد باید به همه پرسشهایی که برای بررسی از او میشود صادقانه پاسخ دهد و روادید و همه شواهد و مدارک مرتبطی را که افسر بهطور معقول لازم میداند ارائه کند.
بند ۱ ماده ۱۶ درباره شخصی اعمال میشود که طبق این قانون درخواستی ارائه میدهد. برخی بخشها، مانند معاینه پزشکی در بند ۲ ماده ۱۶، فقط درباره اتباع خارجی اعمال میشود.
خیر. دادگاه فدرال در پرونده شفیق، ۲۰۲۳ دادگاه فدرال ۲۲۶، و پرونده دامو، ۲۰۲۶ دادگاه فدرال ۵۶۲، گفت که بند ۱ ماده ۱۶ اساسی بودن را شرط نمیداند. تنها شرط، مرتبط بودن است.
بله، اگر مدرک مرتبط و درخواست افسر معقول باشد. در پرونده پاتک، ۲۰۲۵ دادگاه فدرال ۱۵۲۱، رد درخواست در موردی تأیید شد که بهجای ریزنمرات رسمی خواستهشده، ریزنمرات غیررسمی فرستاده شده بود.
خیر. درخواست ممکن است بدون یافته اظهارات خلاف واقع، به دلیل عدم رعایت رد شود. ماده ۴۰ افزون بر آن لازم میداند که حقایق اساسی خلاف واقع بیان یا کتمان شده باشد و این امر موجب خطا در اجرای قانون شود یا بتواند بشود.
طبق بند ۴۰(۲)(الف)، شخصی که به دلیل اظهارات خلاف واقع غیرقابل پذیرش شناخته شده، تا پنج سال همچنان غیرقابل پذیرش است. طبق بند ۳ ماده ۴۰، تبعه خارجی در این دوره نمیتواند برای اقامت دائم درخواست دهد.
دادگاه فدرال در پرونده گوبردهون، ۲۰۱۳ دادگاه فدرال ۹۷۱، گفت که ماده ۴۰ اظهارات خلاف واقع شخص دیگر، از جمله مشاور مهاجرت، را حتی بدون اطلاع متقاضی شامل میشود. در پرونده وانگ، ۲۰۰۵ دادگاه فدرال ۱۰۵۹، اظهار خلاف واقع متقاضی اصلی دامن همسر وابسته را نیز گرفت.
استثنایی محدود وجود دارد. طبق پرونده گوبردهون، این استثنا فقط در شرایط واقعاً استثنایی اعمال میشود، یعنی جایی که متقاضی صادقانه و بهطور معقول باور داشته که حقیقت اساسی را خلاف واقع بیان نمیکند و آگاهی از این اظهار خلاف واقع از کنترل او خارج بوده است.
نه همیشه. دادگاه در پرونده منصوریان، ۲۰۲۴ دادگاه فدرال ۱۷۱۸، گفت که نگرانی درباره اظهارات خلاف واقع سطح بالاتری از انصاف رویهای را ایجاب میکند، اما در پرونده طیبی، ۲۰۲۳ دادگاه فدرال ۴۵۳، یادآور شد که بسیاری از اتباع خارجی نامه انصاف رویهای دریافت نمیکنند.
دادگاه فدرال در پرونده انتظامفر، ۲۰۲۶ دادگاه فدرال ۱۴۱، رد درخواست را لغو کرد، زیرا نامه درخواست مدارک برای متقاضی فرستاده نشده بود.
بله. ماده ۱۲۷ بیان خلاف واقع یا کتمان آگاهانه حقایق اساسی را جرم میداند و ماده ۱۲۸ جزای نقدی و حبس را تعیین میکند. این مقررات از رد اداری درخواست جدا است.
بسیاری از تصمیمات را میتوان از طریق درخواست اجازه و بازبینی قضایی در دادگاه فدرال طبق بند ۱ ماده ۷۲ قانون به چالش کشید. مهلتهای سختگیرانهای اعمال میشود، بنابراین سریعاً مشاوره حقوقی بگیرید.
اگر درخواست مدرک، دعوتنامه مصاحبه یا نامه انصاف رویهای دریافت کردهاید، یکی از وکلای مؤسسه حقوقی پکس لا میتواند آن را با شما بررسی کند.
برای مطالب بیشتر درباره حقوق کانادا: عضویت در کانال یوتیوب · اینستاگرام · تیکتاک
سلب مسئولیت: این مقاله صرفاً اطلاعات حقوقی عمومی است و مشاوره حقوقی محسوب نمیشود. این مقاله بر اساس قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان، آییننامه مهاجرت و حمایت از پناهندگان و آرای دادگاه ذکرشده در تاریخ انتشار تهیه شده است. قوانین تغییر میکنند و هر پرونده متفاوت است؛ بنابراین درباره شرایط خود با وکیل صحبت کنید. نتایج گذشته تضمینی برای نتایج آینده نیست.

مالیات سفتهبازی و املاک خالی بریتیش کلمبیا: اظهارنامهی سالانه، نرخهای ۱ و ۳ درصد، معافیت محل سکونت اصلی و اجاره، و پیامد ندادن اظهارنامه.

اموال مستثنا طبق قانون خانوادهی بریتیش کلمبیا: شامل چه چیزهایی است، چرا افزایش ارزش آن معمولاً تقسیم میشود، چه کسی باید آن را اثبات کند و اصلاحات سال ۲۰۲۳ چه تغییری داد.

نامهی انصاف رویهای از ادارهی مهاجرت کانادا دریافت کردهاید؟ معنای این نامه، دیدگاه دادگاه فدرال، خطر محرومیت پنجساله به دلیل ارائهی اطلاعات نادرست و نحوهی پاسخ پیش از مهلت را بخوانید.

دفتر وکالت پکس لا
پکس لا
سلام! وقت مشاورهی خود را بهسرعت از طریق واتساپ رزرو کنید. تیم ما در اسرع وقت پاسخ خواهد داد.
یک جلسه مشاوره با دفتر وکالت پکس لا رزرو کنید تا گزینههای پرونده شما را توضیح دهیم.
رزرو مشاورهتماس: ۶۰۴-۷۶۷-۹۵۲۹این وبسایت فقط اطلاعات حقوقی عمومی ارائه میدهد و مشاوره حقوقی نیست. رزرو مشاوره تا زمانی که کتباً تأیید نکنیم رابطه وکیل و موکل ایجاد نمیکند. نتیجه تضمین نمیشود.
ما برای سنجش بازدیدها و بهبود این وبسایت از کوکی استفاده میکنیم. انتخاب کنید که اجازه میدهید یا خیر.
0 Comments